Η αποθέωση του… κιτς!

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Κανονικά δεν θα έπρεπε να ασχοληθώ, όπως και δεν ασχολήθηκα. Δεν κάθισα χθες να δω την Τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού, διότι εδώ και πολλά χρόνια δεν με ελκύει το υπερφυσικό, το υπερβολικό, το καταχρηστικό… Όμως τα παιδιά μου με παρακίνησαν να παρακολουθήσω το θέαμα σε βίντεο, από τα κινητά τους. Κοινό συμπέρασμα και των τριών μας, ήταν ότι αυτή τη φορά το… παράκαναν! Δε μου φταίνε φυσικά οι Γάλλοι διοργανωτές, ούτε ο κόσμος που έσπευσε παρά τον άσχημο καιρό να βρεθεί στις εξέδρες του Σταδίου. Αν μία Τελετή έναρξης μίας διοργάνωσης δεν είναι γιορτή, τι άλλο θα μπορούσε να είναι, ίσως θα έπρεπε να σκεφτώ. Όμως εδώ θα πρέπει να θέσω τη δική μου «κόκκινη γραμμή». Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μία εκδήλωση υγιούς άμιλλας, συναδέλφωσης των λαών και αποθέωσης των αθλητικών ιδεωδών, της Ειρήνης και της συνύπαρξης. Τουλάχιστον αυτό μας δίδαξαν οι εμπνευστές τους, που τυχαίνει να είναι οι πρόγονοί μας, κάτι που δεν αλλάζει και δεν είναι διαπραγματεύσιμο.

Τιτίνα Πανταζή: Η πρώτη εκλεγμένη Ελληνίδα Ευρωβουλευτής.

Η Τιτίνα Πανταζή με τον Ανδρέα
(πηγή ΤΑ ΝΕΑ)

(Γράφει ο Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης) 

Λιγότερο από μία εβδομάδα απομένει για τη διενέργεια των 10^ων στη σειρά εκλογών προς ανάδειξη των μελών του νέου Ευρωκοινοβουλίου για την πενταετία 2024-2029. Ενδιαφέρον έχει να «επιστρέψουμε» στον Οκτώβριο του 1981, όταν μαζί με τις Εθνικές Εκλογές, διεξήχθησαν στη χώρα μας ταυτόχρονα οι -πρώτες στην ιστορία της- Ευρωεκλογές.

Οι φίλοι μας τα μυρμήγκια!

Φωτογραφίες: Νίκος Δ. - Θ. Νικολαΐδης.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Από πολύ μικρός έτρεφα μία πολύ μεγάλη συμπάθεια για τα μυρμηγκάκια, αυτούς τους μικροσκοπικούς υπομονετικούς συλλέκτες που λόγω του ότι σπάνια διαθέτουν στο σώμα τους φτερά, βρίσκονται, όπως και τα σαλιγκάρια άλλωστε, στην απόλυτη εξουσία του ανθρώπου. Θυμάμαι τον εαυτό μου να παρατηρώ τις συνήθειες και τις δυνατότητές τους. Δεν κράτησα… κακία σε έναν μεγαλόσωμο μέρμηγκα που είχα ανεβάσει στην παλάμη μου, όταν με τσίμπησε με τη δαγκάνα του, σιγά το κακό!

Σύντομη ιστορία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.

(του Νίκου Δ. – Θ. Νικολαΐδη)

Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτές τις ημέρες η εκθαμβωτική διοργάνωση του ετήσιου διεθνούς κινηματογραφικού φεστιβάλ στις Κάννες της Γαλλίας, ένας θεσμός που φέτος «μετράει» 77 έτη ζωής. Ξεκίνησε ατυχώς το Σεπτέμβριο του 1939, για να διακοπεί άδοξα με την κήρυξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Ενεργοποιήθηκε ξανά το 1946 και από το 1951 διεξάγεται κάθε άνοιξη. Τα έτη 1948 και 1950 δεν έγινε λόγω των μεγάλων οικονομικών δυσχερειών που αντιμετώπιζε τότε ολόκληρη η μεταπολεμική Ευρώπη. Το 1968 το φεστιβάλ ξεκίνησε κανονικά στις 10 Μαΐου, αλλά στις 18 του μήνα διακόπηκε εξ’ αιτίας των κοσμοϊστορικών γεγονότων που ξέσπασαν σε ολόκληρη τη χώρα και που έμειναν γνωστά ως ο «Παρισινός Μάης». Φεστιβάλ δεν είχαμε και το 2020, όταν η πανδημία του Covid-19 είχε νεκρώσει κάθε δημόσια εκδήλωση.

Από τη Μαρινέλλα στη Μαρίνα!

Μαρίνα Σάττι (in.gr)

Η Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision (1974 – 2024).

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ολοκληρώθηκε το βράδυ του Σαββάτου ο 68^ος Διεθνής Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision με νικητή το Nemo -εκπρόσωπο της Ελβετίας- που ερμήνευσε το τραγούδι The Code, το οποίο και πήρε την πρώτη θέση συλλέγοντας 591 πόντους. Η διοργάνωση έλαβε χώρα στη Μάλμε Αρένα της Σουηδικής μεγαλούπολης, όπου όμως σημειώθηκαν πολλά «παρατράγουδα». Είχαμε πολλές διαμαρτυρίες, γιουχαΐσματα, έως και ψεύτικες επευφημίες (!) αλλά και ηχηρές διαδηλώσεις υπέρ της αυτοδιάθεσης του λαού της Παλαιστίνης, από ειρηνιστές ακτιβιστές. Έτσι, οι αντιδράσεις κατά της συνεχιζόμενης Ισραηλινής στρατιωτικής επέμβασης στη Γάζα (που έως τώρα έχει προκαλέσει εκατόμβες θυμάτων) επισκίασαν -εν μέρει- το «λαμπερό» θεσμό. Έναν θεσμό με απόλυτη μεν φαντασμαγορία, ο οποίος όμως έχει σταδιακά μεταλλαχτεί δραματικά. Ξεκίνησε ως μία αυθεντική καλλιτεχνική άμιλλα, αλλά γρήγορα μεταλλάχτηκε σε ένα πολύχρωμο σώου ξέφρενης κίνησης, ρυθμού και εντυπώσεων. Και του οποίου ασφαλώς, η ποιότητα είναι αμφιλεγόμενη. Μπορεί ίσως ο φετινός θριαμβευτής να βρήκε, μέσω του τραγουδιού την ευκαιρία να διατρανώσει το δικό του εσωτερικό «κώδικα». Ωστόσο η ελληνική προσπάθεια για διάκριση έφερε μία μάλλον μέτρια «ζαριά», ως τελικό απολογισμό. Η γλυκιά εκπρόσωπος της χώρας μας Μαρίνα Σάττι, μία ταλαντούχα καλλιτέχνης με Σομαλό πατέρα και Ελληνίδα μαμά από το Ηράκλειο της Κρήτης, τερμάτισε έπειτα από μία ομολογουμένως φιλότιμη εμφάνιση, στην 11^η θέση με 126 πόντους. Κατά σύμπτωση στην ίδια ακριβώς θέση είχε βρεθεί η εμβληματική Μαρινέλλα, όταν στα 1974 και στο Μπράιτον της Αγγλίας εκπροσώπησε την Ελλάδα για πρώτη φορά στη διοργάνωση. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους.

Πρωτοπόροι Έλληνες Οικολόγοι

 

Άγις Θέρος (εφ. ΤΟ ΒΗΜΑ, 22.4.1961)

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Τα σημερινά προβλήματα της μόλυνσης του περιβάλλοντος (τρύπα του όζοντος κ.α.), σε συνδυασμό με την ανάγκη περιορισμού της λεγόμενης «κλιματικής αλλαγής» (υπερθέρμανση, λειψυδρία, ανεξέλεγκτα καιρικά φαινόμενα, πυρκαγιές κλπ) έχουν οδηγήσει πολλά κράτη, κυρίως του λεγόμενου δυτικού κόσμου να αναθεωρήσουν σημαντικά τις απόψεις τους σχετικά με την ανάπτυξη και την τεχνολογική εξέλιξη, σε πάρα πολλούς επιμέρους τομείς (πρωτογενείς ή μη) της επαγγελματικής, βιοτεχνικής και βιομηχανικής δραστηριότητας. Η ναυτιλία και η ναυπηγική, η λειτουργία των εργοστασίων, η αυτοκινητοβιομηχανία, η φαρμακοβιομηχανία, οι τηλεπικοινωνίες, η υλοτομία, η αλιεία, η κτηνοτροφία, η θήρα, οι κάθε είδους εξορύξεις μεταλλευμάτων κλπ υλικών, οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί, η αεροπλοΐα και η διαστημική, η γεωργία, οι καλλιέργειες, η άντληση και διάθεση του πετρελαίου (διυλιστήρια), οι μεταφορές όπως και  η εν γένει επιχειρηματικότητα, όλα πια έχουν τοποθετηθεί σε νέες βάσεις λειτουργίας και ελέγχου. Σκοπούμενο, πλέον, είναι, με γνώμονα την οικολογική ευαισθησία αρκετών κυβερνήσεων, όσο και εκατομμυρίων ανθρώπων, η σωτηρία της βιοποικιλότητας και κατ’ επέκταση, ολόκληρου του πλανήτη. Νέες εναλλακτικές πηγές ενέργειας (αιολική, ηλιακή -φωτοβολταϊκά τόξα κλπ) έχουν αναπτυχθεί, τη στιγμή που η ηλεκτρική και (ιδιαίτερα) η πυρηνική εκδοχή, δείχνουν εδώ και καιρό να έχουν αγγίξει το έσχατο όριο ασφάλειας.

Ο άθλος της Ρόζα Παρκς

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ήταν η 1^η Δεκεμβρίου του 1955, όταν μία 42χρονη Αφροαμερικανή μοδίστρα πήρε το λεωφορείο στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα των Η.Π.Α., για να επιστρέψει στο σπίτι της μετά από μία πολύ κουραστική ημέρα. Η πολιτική των φυλετικών διακρίσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες όριζε ότι οι έγχρωμοι θα έπρεπε να στέκονται όρθιοι στο πίσω μέρος των μέσων μεταφοράς, παραχωρώντας όλες τις θέσεις καθήμενων σε λευκούς. Ήταν τόσο μεγάλη, ωστόσο, η κούραση της μαύρης γυναίκας, όσο να την οδηγήσει σε μία αποφασισμένη ανυπακοή. Η εξαντλημένη εργαζόμενη κατέλαβε ένα κάθισμα και όταν της ζητήθηκε να σηκωθεί προκειμένου στη θέση της να καθίσει ένας λευκός επιβάτης, αυτή αρνήθηκε κατηγορηματικά. Η Ρόζα Παρκς (όπως ήταν το όνομά της) δεν το γνώριζε, αλλά εκείνη ακριβώς τη στιγμή έγραφε ιστορία.

Ο άθλος των νέων του «ματωμένου» Νοέμβρη.

 

Η εξέγερση του Νοεμβρίου του ’73 συσπείρωσε το λαό, αφύπνισε πολλές συνειδήσεις που έως τότε αποδέχονταν τη δικτατορία ή είχαν συμβιβαστεί με αυτήν, ανέδειξε την υποκρισία της δήθεν «φιλελευθεροποίησης» παρουσιάζοντας το «ωμό» - στυγνό πρόσωπο του καθεστώτος, ακύρωσε την «ομαλή» μετάβαση προς τη συνταγματική τάξη (που θα λειτουργούσε σαν «Κολυμβήθρα του Σιλωάμ» για τους «Απριλιανούς») και επιτάχυνε τις εξελίξεις προς τη «μεταπολίτευση».

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Η φετινή 50^η επέτειος της εξέγερσης της νεολαίας και της κορύφωσής της με την κατάληψη του Πολυτεχνείου αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι γιατί συμπληρώθηκε ακριβώς μισός αιώνας από εκείνες τις αλησμόνητες ημέρες (14-17 Νοεμβρίου 1973) αλλά, κυρίως, επειδή το μήνυμά της εξακολουθεί να εμπνέει και να καθοδηγεί, παρά τη φυσιολογική φθορά που, μοιραία, ο χρόνος επιβάλλει. Όσο απομακρυνόμαστε από τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της κρίσιμης εποχής, τόσο πιο δυνατά προβάλλει από το παρελθόν ο συμβολισμός αλλά και η διαχρονικότητα του άθλου που πέτυχε τότε η ελληνική νεολαία. Η οποία, λόγω της συμμετοχής της στα κοινά (μέσω της διεκδίκησης των αυτονόητων που άλλα κοινωνικά στρώματα δεν τολμούσαν καν να επιχειρήσουν) άνοιξε το δρόμο για την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η τελευταία αυτή διαπίστωση ίσως να φαντάζει ουτοπική για κάποιους, ωστόσο  δεν παύει να αποτελεί ένα αναμφισβήτητο γεγονός. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με την ορθή σειρά.

Όχι στον πόλεμο, ναι στην Ειρήνη!

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Αργά χθες το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο Αιγάλεω «Γιάννης Ρίτσος» η εκδήλωση συμπαράστασης στον Παλαιστινιακό λαό που οργάνωσαν επτά συμπολίτες μας με στόχο αφενός την οικονομική βοήθεια στους πληγέντες Παλαιστινίους αμάχους αλλά και τη γενικότερη ενημέρωση για τα τεκταινόμενα στη μαρτυρική Μέση Ανατολή, εκεί όπου οι φλόγες του πολέμου συνεχίζουν να καταπίνουν αδίστακτα χιλιάδες ψυχές, μισές από τις οποίες ανήκουν σε ανήλικα παιδιά. Όπως μάλιστα δήλωσε εκπρόσωπος της Παλαιστινιακής πρεσβείας στην Ελλάδα, ο οποίος ήταν παρών στην εκδήλωση, 5.000 μικρά παιδιά ηλικίας μέχρι 12 ετών έχουν χάσει ήδη τη ζωή τους στην πολύπαθη Λωρίδα της Γάζας, ενώ ο αριθμός των νεκρών αυξάνει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Σαν σήμερα: Ο ιστορικός άθλος του ελληνικού στρατού.

 

Ελεύθερη η Θεσσαλονίκη μετά από οθωμανική σκλαβιά σχεδόν 5 αιώνων!

(του Νίκου Δ. – Θ. Νικολαΐδη)

Στις 26 Οκτωβρίου του 1912 τμήματα του ελληνικού στρατού εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη, ο μεικτός πληθυσμός της οποίας αποτελούνταν κυρίως από χριστιανούς Έλληνες, μουσουλμάνους Τούρκους και Εβραίους. Τη «νύμφη του Θερμαϊκού» κατείχαν από τα τέλη Μαρτίου του 1430 (επί Μουράτ Β’) οι Οθωμανοί, που, αφού την απέσπασαν -ύστερα από πολύμηνη πολιορκία- απ’ την εξουσία των Βενετών, εγκαθίδρυσαν εκεί τις δικές τους διοικητικές και στρατιωτικές αρχές. Μάλιστα είχαν καταφέρει να εντάξουν το σημαντικότατο αυτό λιμάνι της Μεσογείου στην τεράστια αυτοκρατορία τους 23 ολόκληρα χρόνια πριν αλώσουν (29-5-1453) και την βυζαντινή «βασιλεύουσα» πόλη, την ίδια την Κωνσταντινούπολη. Η Θεσσαλονίκη αποτελούσε για αυτούς το δεύτερο πιο σημαντικό οικονομικό, εμπορικό, πολιτικό και στρατιωτικό κέντρο μετά από τη νέα πρωτεύουσά τους. Στους αιώνες που κύλησαν, οι πληθυσμοί της Μακεδονίας επιχείρησαν να επαναστατήσουν αρκετές φορές, ωστόσο οι προσπάθειές τους καταπνίγηκαν στο αίμα, μετά από επέμβαση των πάνοπλων και καλά οργανωμένων σουλτανικών στρατευμάτων. Επιπλέον, η σχετικά δυσχερής αναλογία μεταξύ των διαφόρων πληθυσμιακών ομάδων εκεί, έκανε το εγχείρημα ακόμη πιο ανέφικτο.

Πιο ψηλά απ’ όλους στον κόσμο!

Χρ. Παπανικολάου (1966)

Σαν σήμερα σημειώθηκε το εκπληκτικό επίτευγμα του μεγάλου Χρήστου Παπανικολάου.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ήταν μία ημέρα σαν σήμερα 24 Οκτωβρίου αλλά πριν από 53 ακριβώς χρόνια (1970) όταν 10.000 φίλαθλοι του στίβου αποθέωσαν τον επί 13 φορές πρωταθλητή Ελλάδας Χρήστο Παπανικολάου, μετά την ιστορική κατάρριψη του παγκόσμιου ρεκόρ στο άλμα επί κοντώ. Εκείνο το Σαββατιάτικο απόγευμα στο Νέο Φάληρο ο σπουδαίος Θεσσαλός άλτης (γεννημένος στα Τρίκαλα στις 25 Νοεμβρίου 1941) πέτυχε το δικό του, κορυφαίο άθλο! Ήταν άλλωστε ο πρώτος Έλληνας αθλητής στα χρονικά του στίβου, που πετύχαινε κάτι τέτοιο.

Στη μνήμη του αξέχαστου Σπύρου Ζαγοραίου

 

(του Νίκου Δ. – Θ. Νικολαΐδη)

Σαν σήμερα πριν από εννέα ακριβώς χρόνια (20 Οκτωβρίου 2014) έφυγε από κοντά μας ο σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής Σπύρος Ζαγοραίος, σε ηλικία 86 ετών. Και μία ημέρα πριν συμπληρωθεί ένα 6μηνο από το θάνατό του, τον ακολούθησε στην αιωνιότητα η αγαπημένη του σύζυγος, Ζωή Μοσχονησιώτη-Ζαγοραίου, με την οποία αποτέλεσαν ένα πολύ αξιόλογο καλλιτεχνικό δίδυμο από το ξεκίνημα κιόλας της θρυλικής δεκαετίας του ’60. Από το γάμο τους είχαν αποκτήσει έναν γιο, που όμως δυστυχώς απεβίωσε πολύ νέος. 

Ο «άθλος» του Κάπτεν Κερκ!

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Στις 13 Οκτωβρίου του 2021 ο Καναδός ηθοποιός Γουίλιαμ Σάτνερ - γνωστός για τον εμβληματικό ρόλο του στην επική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας Star Trek του Gene Roddenberry (1921-1991)-  επιβιβάστηκε στο διαστημικό λεωφορείο New Shepard της εταιρείας Blue Origin του επιχειρηματία Τζεφ Μπέζος (που δηλώνει φανατικός οπαδός της σειράς) με ακόμη τρία άτομα (τον Chris Boshuizen, συνιδρυτή της δορυφορικής εταιρείας Planet Labs, το στέλεχος λογισμικού Glen de Vries και την Audrey Powers, αντιπρόεδρο αποστολή και πτήσεων της Blue Origin) και έγινε έτσι ο γηραιότερος άνθρωπος (σε ηλικία 90 ετών) που ταξίδεψε ποτέ στο διάστημα ! Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ο Αμερικανός αστροναύτης Τζον Γκλεν  (1921-2016) από τον Οκτώβριο του 1998.

Θρίαμβος του κ. Λάμπρου Σκλαβούνου και στο β’ γύρο των Δημοτικών Εκλογών του Αιγάλεω.

 

Θα αναλάβει επίσημα τα καθήκοντά του από 1-1-2024 και για την επόμενη 5ετία.

 (Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Καθολική ήταν η επικράτηση του επικεφαλής της παράταξης ΑΙΓΑΛΕΩ-ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ (που στηρίχθηκε επίσημα από το ΠΑ.ΣΟ.Κ.) κ. Λάμπρου Σκλαβούνου και στη Β’ Κυριακή των Δημοτικών Εκλογών (15 Οκτωβρίου 2023) καθώς ο Αιτωλοακαρνάναςστην καταγωγή εκπαιδευτικός έλαβε 13.113 ψήφους και ποσοστό 75,31%, ένα από τα μεγαλύτερα όλων των εποχών στην πόλη του Αιγάλεω. Ο κ. Σκλαβούνος θα διαθέτει από 1^ης Ιανουαρίου 2024 (όταν και θα αναλάβει επίσημα τα καθήκοντά του) μία πολύ ισχυρή πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο, όπου εκτός από τον ίδιο θα βρίσκονται 20 δικοί του σύμβουλοι (21 έδρες). Στον αντίποδα, ο απερχόμενος δήμαρχος κ. Γιάννης Γκίκας (που είχε την επίσημη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας) πέτυχε να λάβει μόλις 4.300 ψήφους (έναντι 6.105 που πήρε στον α’ γύρο) και ποσοστό 24,69%, γεγονός που του εξασφαλίζει μόνο 6 θέσεις στο νέο δημοτικό συμβούλιο.

James Doohan: Ένας ήρωας στον 20ο αιώνα, καθώς και στον… 23ο!

 

Ως Μοντγκόμερι Σκοτ

(Γράφει: ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ο Τζέιμς Μοντγκόμερι Ντούχαν (3 Μαρτίου 1920 – 20 Ιουλίου 2005) ήταν ένας ιδιαίτερα δημοφιλής Καναδός ηθοποιός και συγγραφέας, περισσότερο γνωστός για τον εμβληματικό του ρόλο στην τηλεοπτική και κινηματογραφική σειρά Star Trek στην οποία ερμήνευε με μεγάλη επιτυχία τον χαρακτήρα Μοντγκόμερι «Σκότι» Σκοτ, ενός Σκώτου αρχιμηχανικού που υπηρετεί στο γήινο διαστημόπλοιο Έντερπραϊζ (Starship Enterprise)​​. Η συγκεκριμένη ερμηνεία του, έχει αναγνωριστεί σαν ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα στοιχεία της σειράς και μάλιστα αποτέλεσε το έναυσμα για πολλούς θαυμαστές της, ώστε και οι ίδιοι να ακολουθήσουν σταδιοδρομία στη μηχανική επιστήμη αλλά και σε άλλους, παρεμφερείς τεχνικούς επαγγελματικούς τομείς. Επιπρόσθετα, ο Ντούχαν συνεισέφερε και σεναριακά, βοηθώντας να συνταχθούν τα αρχικά πρότυπα των «εξωγήινων» γλωσσών (Klingon και Vulcan). Ωστόσο, υπάρχουν αρκετές πτυχές της προσωπικής του ζωής, που είναι ελάχιστα γνωστές.

Ο «άθλος» της Ηλεκτρικής!

 

Η κηδεία των Ελλήνων πεσόντων στη μάχη.

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Η μάχη της Ηλεκτρικής έλαβε χώρα στις 13 Οκτωβρίου του 1944 στο Κερατσίνι μεταξύ μαχητών των αντιστασιακών οργανώσεων του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ (σε συνεργασία με ένοπλους πολίτες, εργάτες και τακτικούς αστυνομικούς) και της γερμανικής φρουράς του εργοστασίου της Ηλεκτρικής Εταιρείας. Αποτελεί την τελευταία ένοπλη σύγκρουση της Εθνικής Αντίστασης του λαού μας (1941 – 1944) και παράλληλα τη μοναδική φορά μετά το 1943 που επιτεύχθηκε η εθνική συμφιλίωση στην κατεχόμενη Αθήνα.

Ο «άθλος» του μεγάλου Γιώργου Ζαμπέτα!

 

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Αν η πόλη του Αιγάλεω είναι πανελλήνια γνωστή το οφείλει σε έναν άνθρωπο, πέρα από τη (συνολική) συνεισφορά των μελών της ποδοσφαιρικής της ομάδας, που μεγαλούργησε κατά τις δεκαετίες του ’60, του ’70 και του ’80, αλλά και πιο πρόσφατα. Ο άνθρωπος αυτός ονομάζεται Γιώργος Ζαμπέτας (1925 – 1992) και είναι ο... «ανάδοχος» αυτής της περιοχής χάρις στην έμπνευσή του να της προσδώσει το τόσο επιτυχημένο προσωνύμιο «Σίτι» (κατά τη διάρκεια μίας συνέντευξής του στην Αγγλία) και έτσι να καταστεί, με τον τρόπο αυτό ο «πρεσβευτής» της, ανά τον κόσμο!

Ένας γνήσια λαϊκός καλλιτέχνης.

Το παράδοξο είναι πως ο αείμνηστος μουσικοσυνθέτης δεν ήταν γηγενής. Γεννήθηκε στο Βοτανικό, ωστόσο δέθηκε με αυτή τη γωνιά της Δυτικής Αθήνας και με τους ανθρώπους της (από τους οποίους λατρεύεται στην κυριολεξία) όσο ελάχιστοι «γκάγκαροι» Αιγαλιώτες. Κι αυτό διότι παρέμεινε σε αυτήν και δεν την εγκατέλειψε ποτέ, ούτε καν στις περιόδους της μεγάλης του δόξας, ούτε αργότερα. Ήταν ένας σπάνιος καλλιτέχνης με πηγαίο ταλέντο, αγνός, ντόμπρος και αυθεντικός, που έλεγε «τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη». Θα λέγαμε ότι συχνά «ακροβατούσε» ανάμεσα στη λεβέντικη μαγκιά και στον τρυφερό λυρισμό με έναν τρόπο μοναδικό. Γιαυτό και αγαπήθηκε με πάθος από όλους. Το ότι το Αιγάλεω αποκαλείται, επίσης, «Ζαμπετοχώρι», δεν είναι τυχαίο!

Keith Woolfolk (1957 – 2022)

 

(γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ο Κιθ Γούλφοκ (Keith Woolfolk) ήταν ένας σπουδαίος Αμερικανός μπασκετμπολίστας, ιδιαίτερα γνωστός και στη χώρα μας. Γεννηθείς στο Σικάγο του Ίλινοϊ στις 18 Νοεμβρίου του 1957, φοίτησε στο Γυμνάσιο Providence St. Mel (απόφ.1975) και ακολούθως σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Upper Iowa (απόφ 1979).

Έξι χρόνια μετά επέστρεψε εκεί, ώστε να ολοκληρώσει τις σπουδές του).

Nikola Radosevic: Ο νεαρός που έκανε έξαλλο τον Αδόλφο Χίτλερ!

Μια γενναία πράξη!

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Είδαν ποτέ οι ναζί τον «Μεγάλο Δικτάτορα» του Τσάρλι Τσάπλιν; Η απάντηση είναι καταφατική. Διαβάστε για τον απίστευτο άθλο ενός έφηβου (τότε μόλις 16-17 ετών) Σέρβου πατριώτη, που τόλμησε να κάνει έξαλλο ακόμη και τον ίδιο τον Αδόλφο Χίτλερ! Γιουγκοσλαβία, Οκτώβριος 1942: Ο νεαρός ερασιτέχνης κινηματογραφιστής Νίκολα Ραντόσεβιτς αποφασίζει να δώσει στους Γερμανούς κατακτητές ένα «μάθημα», που δεν θα ξεχάσουν. Αυτή είναι η αρχή μίας παράτολμης όσο και εκπληκτικής ιστορίας αντίστασης κατά των ναζί, που ελάχιστοι γνωρίζουν.

Στήβεν Καραμπάτσος, ένας Έλληνας (;) στο Star Trek!

 

(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)

Ανάμεσα στους πολλούς συντελεστές της διάσημης τηλεοπτικής σειράς επιστημονικής φαντασίας Star Trek (την οποία εμπνεύστηκε ο Gene Roddenberry) περιλαμβάνεται ένα πρόσωπο, του οποίου το επώνυμο παραπέμπει, σαφέστατα, σε Έλληνα. Πρόκειται για τον σεναριογράφο και σύμβουλο επεισοδίων Steven W. Carabatsos, ο οποίος αναφέρεται ως μέλος της ομάδας παραγωγής του σίριαλ κατά την πρώτη σεζόν (1966-67) της αρχικής σειράς (N.B.C. 1966-69, Star Trek_The Original Series).