(Γράφει ο Νίκος Δ. – Θ. Νικολαΐδης)
Αν η πόλη του
Αιγάλεω είναι πανελλήνια γνωστή το οφείλει σε έναν άνθρωπο, πέρα από τη
(συνολική) συνεισφορά των μελών της ποδοσφαιρικής της ομάδας, που μεγαλούργησε κατά
τις δεκαετίες του ’60, του ’70 και του ’80, αλλά και πιο πρόσφατα. Ο άνθρωπος
αυτός ονομάζεται Γιώργος Ζαμπέτας (1925
– 1992) και είναι ο... «ανάδοχος» αυτής της περιοχής χάρις στην έμπνευσή του να
της προσδώσει το τόσο επιτυχημένο προσωνύμιο «Σίτι» (κατά τη διάρκεια μίας συνέντευξής του στην Αγγλία) και έτσι να
καταστεί, με τον τρόπο αυτό ο «πρεσβευτής» της, ανά τον κόσμο!
Ένας γνήσια λαϊκός καλλιτέχνης.
Το παράδοξο είναι
πως ο αείμνηστος μουσικοσυνθέτης δεν ήταν γηγενής. Γεννήθηκε στο Βοτανικό,
ωστόσο δέθηκε με αυτή τη γωνιά της Δυτικής Αθήνας και με τους ανθρώπους της
(από τους οποίους λατρεύεται στην κυριολεξία) όσο ελάχιστοι «γκάγκαροι»
Αιγαλιώτες. Κι αυτό διότι παρέμεινε σε αυτήν και δεν την εγκατέλειψε ποτέ, ούτε
καν στις περιόδους της μεγάλης του δόξας, ούτε αργότερα. Ήταν ένας σπάνιος
καλλιτέχνης με πηγαίο ταλέντο, αγνός, ντόμπρος και αυθεντικός, που έλεγε «τα
σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη». Θα λέγαμε ότι συχνά «ακροβατούσε» ανάμεσα στη
λεβέντικη μαγκιά και στον τρυφερό λυρισμό με έναν τρόπο μοναδικό. Γιαυτό και αγαπήθηκε
με πάθος από όλους. Το ότι το Αιγάλεω αποκαλείται, επίσης, «Ζαμπετοχώρι», δεν
είναι τυχαίο!