Η Ισχύς εν τη Ενώσει

ΔΙΕΚΡΙΝΗΣΗ: Το παρόν ιστολόγιο λειτουργεί ενίοτε και σαν συμπλήρωμα τής ηλεκτρονικής/έντυπης εφημερίδας "Αιγάλεω".

Επισκεφτείτε και το Forum της εφημερίδας "ΑΙΓΑΛΕΩ"


Δευτέρα, 31 Ιανουαρίου 2011

Το φαινόμενο Εξωμανίδης



(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Ο Δημήτρης Εξωμανίδης υπήρξε μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες της ποδοσφαιρικής ομάδας του Αιγάλεω Α.Ο., που άφησε το δικό του ανεξίτηλο στίγμα στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Πρόκειται για ένα και μοναδικό παράδειγμα στα παγκόσμια χρονικά (με μόνο ίσως τον βραζιλιάνο Γκαρίντσα να προσομοιάζει ως περίπτωση) που παρά τη σαφή μειονεκτική του θέση έναντι των αντιπάλων του (καθώς διέθετε όραση μόνο από το ένα του μάτι) κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους κορυφαίους σκόρερ της Α’ Εθνικής κατηγορίας, απ’ τα μέσα της δεκαετίας του ’60 έως τα τέλη της.

Τον Εξωμανίδη αντίκριζαν με τρόμο οι αμυντικοί που έτυχε να τον αντιμετωπίζουν, αφού η δεξιοτεχνία του στο σκοράρισμα (με τα ισχυρότατα σουτ και τις φοβερές κεφαλιές) ήταν κάτι παραπάνω από αξιοσημείωτη, αλλά και όσοι τολμούσαν να τον προκαλέσουν μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους. Εισέπρατταν άμεσα την ατίθαση αντίδρασή του, μαγγιόρικη και λεβέντικη που σε συνδυασμό με το πηγαίο του χιούμορ, τον καθιέρωσαν σαν μια από τις πιο χαρακτηριστικές ποδοσφαιρικές μορφές.

Ο Εξωμανίδης υπέγραψε στο Αιγάλεω το καλοκαίρι του 1962, προερχόμενος από το Βύζαντα Μεγάρων. Σύντομα καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα και την περίοδο 1964-65 ήταν από τους κύριους συντελεστές της επιστροφής της ομάδας στο μεγάλο πρωτάθλημα, καθώς με πολλά δικά του τέρματα «καθάρισε» την άνοδο στους αγώνες μπαράζ που έλαβαν χώρα, μεταξύ των πρωταθλητριών ομάδων της Β’ Εθνικής.



Η φιγούρα του δέσποζε αγέρωχη στα γήπεδα από το 1962 έως και το 1972. Σκόραρε συνολικά 43 γκολ σε 212 αγώνες πρωταθλήματος Α’ Εθνικής, ενώ πέτυχε 11 ακόμη τέρματα σε 22 ματς της Β’ Εθνικής κατηγορίας. Επίσης, έβαλε 16 γκολ σε αγώνες του κυπέλλου Ελλάδας, κατά το χρονικό διάστημα 1962-70. Στο απόγειο της αγωνιστικής του καριέρας βρέθηκε τη σεζόν 1968-69 όταν έλαβε μέρος και στα 34 παιχνίδια της περιόδου, επιτυγχάνοντας μάλιστα να στείλει τη μπάλα στα αντίπαλα δίκτυα δέκα φορές. Θεωρείται ο «φονέας» του Πανιωνίου, αφού ουκ ολίγες φορές παραβίασε την εστία της ομάδας αυτής, τόσο στο Αιγάλεω όσο και μέσα στη Νέα Σμύρνη.

Βρίσκεται, από πλευράς συμμετοχών, στην 7η θέση της επετηρίδας των «αρχιπιστών» του Αιγάλεω Α.Ο. όλων των εποχών, με 234 παρουσίες σε 11 έτη.
Στα γκολ (έχοντας σημειώσει 54) είναι τρίτος, πίσω από τους Χατζησκουλίδη (94) και Πηγαδίτη (59). Μετά τη λήξη της σταδιοδρομίας του ως παίκτης, άσκησε το επάγγελμα του προπονητή.

Σήμερα, είναι από τα βασικά μέλη του Συνδέσμου Παλαιμάχων της ομάδας (ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.)
• Πηγή: Νίκος Δημ. Νικολαΐδης «50 Χρόνια Αιγάλεω» (Έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 1998).
• Στη φωτογραφία, ο Εξωμανίδης σε νεαρή ηλικία (από το βιβλίο-λεύκωμα που εξέδωσε ο «Π.Σ.Α.Π.» με τίτλο «Οι κορυφαίοι των γηπέδων»).

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Άτυχο το Αιγάλεω, 2-2 με τον Ηλυσιακό


Πολύτιμους βαθμούς στη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλει για τη σωτηρία του, έχασε το Αιγάλεω το οποίο παραχώρησε ισοπαλία (2-2) την Κυριακή στον Ηλυσιακό για τη 15η αγωνιστική του πρωταθλήματος Δ’ Εθνικής.

Το συγκρότημα της πόλης μας ήταν εμφανώς ανώτερο του αντιπάλου του καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα αλλά πότε η ατυχία, πότε τα δοκάρια (δυο στα τελευταία 20 λεπτά) του στέρησαν μια νίκη που τόσο ζητούσαν οι ποδοσφαιριστές του, αλλά και οι οπαδοί της ομάδας. Οι τελευταίοι, δημιούργησαν μια «εκρηκτική» ατμόσφαιρα στο «Σταύρος Μαυροθαλασσίτης» η οποία ωστόσο δε στάθηκε αρκετή για να κατακτηθούν οι τρεις πόντοι.

Αιφνιδίασε τους παίκτες του Θωμά Γράφα ο Ηλυσιακός και στο 6ο λεπτό άνοιξε το σκορ με κεφαλιά μέσα από τη μικρή περιοχή, που καθήλωσε ανεπίτρεπτα τους αιγαλεώτες αμυντικούς και το γκολκίπερ Σηφάκη που είδε τη μπάλα να καταλήγει στα δίχτυα του.

Η ομάδα του «Σίτι» δεν πτοήθηκε, και παρά την απουσία επτά βασικών παικτών (Τσιτσομήτσος, Τσαραούσης, Στριμένος, Υφαντής, Μπαντούνας, Π. Κωνσταντόπουλος, Ταμπάκης) ανέλαβε πλήρη πρωτοβουλία κινήσεων και σύντομα έφθασε στην ισοφάριση (37ο λεπτό): Μετά από όμορφη ενέργεια του Παπουτσή από τα δεξιά, ο Κατσαρός έπιασε τεχνικό σουτ λίγο έξω απ’ την περιοχή και ο τερματοφύλακας των φιλοξενουμένων έπεσε αποκρούοντας με υπερένταση. Η μπάλα όμως κύλησε αριστερά στον αμαρκάριστο Δουκάκη, που την έστειλε στα δίχτυα μέσα σε αποθέωση (1-1).

Στην επανάληψη το Αιγάλεω ανέβασε κι άλλο την απόδοσή του με αποτέλεσμα να κλείσει τον Ηλυσιακό στα καρέ του. Η συνεχής πίεση που ασκήθηκε απέδωσε καρπούς στο 54’ όταν ο Κατσαρός ελίχθηκε έξυπνα μέσα στην περιοχή και ένας αμυντικός τον ανέτρεψε. Το πέναλτι το οποίο δόθηκε με καθυστέρηση λίγων δευτερολέπτων ανέλαβε να εκτελέσει ο Παπουτσής, που με δυνατό σουτ έδωσε πρωτοπορία στην ομάδα μας (2-1).

Ωστόσο σε μια ανύποπτη φάση και μια από τις ελάχιστες αντεπιθέσεις που πραγματοποίησαν οι φιλοξενούμενοι, κατάφεραν να κερδίσουν με τη σειρά τους πέναλτι το οποίο επίσης μετέτρεψαν σε γκολ για το 2-2 (68’).
Το υπόλοιπο διάστημα κύλησε με καθολική υπεροχή του «Σίτι», αλλά παρά την υπερπροσπάθεια των παικτών, το τρίτο γκολ δεν ήρθε ποτέ. Η πιο κλασσική ευκαιρία χάθηκε στο 87ο λεπτό, όταν ο Παπουτσής βρήκε με μια υπέροχη διαγώνια μπαλιά στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας το νεαρό Δουκάκη, που από πλάγια αριστερά έκανε το κοντινό πλασέ, όμως η μπάλα χτύπησε στη ρίζα του κάθετου δοκαριού κι απομακρύνθηκε. Προηγουμένως (78') την ίδια τύχη είχε μια ψηλοκρεμαστή σέντρα-σουτ του Τεγούση, ο οποίος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κυανόλευκη φανέλα, δείχνοντας πολύ θετικά στοιχεία.

  • Αιγάλεω: Σηφάκης, Παπουτσής, Φούντας, Παπαδόπουλος, Τσιρογιάννης, Κ. Κωνσταντόπουλος, Δουκάκης, Καραγιάννης, Κατσαρός, Τεγούσης, Βουλομένος (88' Τουρκοχωρίτης).
Παρά την άτυχη έκβαση (που σε συνδυασμό με άλλα αποτελέσματα του ομίλου δεν επέτρεψαν ακόμη στο Αιγάλεω να υπερκεράσει στη βαθμολογία τους υπόλοιπους διεκδικητές της παραμονής στην κατηγορία), ο φίλαθλος κόσμος του "Σίτι" δεν ανησυχεί. Αντιθέτως, στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις τον πρόεδρο κ. Γιώργο Τριδήμα, τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές, μέχρι την τελική δικαίωση.

Νέα επιτυχία της ΑΕ Αιγάλεω!



Σε μια ακόμη εκτός έδρας νίκη έφθασε το Σάββατο η ΑΕ Αιγάλεω City, επικρατώντας με σκορ 1-0 του Αττικού στον Κολωνό. Το γκολ πέτυχε ο Σπυρόπουλος, ακριβώς με τη συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα (60'). Έπαιξαν οι Παπαδούλης, Αλευράς, Αρχολέκας (Μπίτσικας 46'), Πούλιος, Παυλίδης, Ξυράφης, Γεωργακόπουλος, Τζόμπε, Σπυρόπουλος, Κοτσαμπάς (Χαρισάκης 58') και Παπαμιχαήλ (Ευριπιώτης 80').

  • Αντίθετα, στη Β' κατηγορία ο Ορφέας δεν τα κατάφερε και ηττήθηκε (0-1) μέσα στο ΔΑΚ Αιγάλεω από τη Δόξα Βύρωνα, από τέρμα που σημειώθηκε στο ξεκίνημα της αναμέτρησης (20') αφού όμως πρώτα ο Σκαρπέλης εκτέλεσε πέναλτι (8') το οποίο απέκρουσε ο τερματοφύλακας των φιλοξενουμένων.
Για τη Γ' ΕΠΣΑ είχαμε επιτυχίες των δυο συλλόγων μας. Η ιστορική Ιεράπολη επικράτησε με 3-1 του ΑΟ Ιλίου στο γήπεδο της οδού Ορυζομύλων, ενώ ο Κρόνος κατέκτησε σπουδαίο "τρίποντο" μέσα στην Καλλιθέα επί του τοπικού Φοίνικα με σκορ 1-2 παίρνοντας παράλληλα μια ρεβάνς για την ήττα του πρώτου γύρου.
  • Την Κυριακή η Ελλάς Ποντίων συνέχισε την ακάθεκτη πορεία της προς τη Δ' Εθνική, συντρίβοντας στο Ορυζομύλων και το Φαληρικό με 4-0, χάρις σε τρία τέρματα του αλβανού μέσου Λάλα. Επίσης, το πρωΐ στο γήπεδο Ηφαίστου, ο Διαγόρας Δρυοπιδέων υπέκυψε με 2-1 στο γηπεδούχο Ηρακλή Περιστερίου. 

Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Πλατεία "Εσταυρωμένου"



Με την ονομασία αυτή είναι περισσότερο γνωστή η πλατεία "Ελευθερίου Βενιζέλου", που βρίσκεται στην "καρδιά" της πόλης του Αιγάλεω και επί της Ιεράς Οδού, στο μέσο της απόστασης μεταξύ των Λεωφόρων Κηφισσού και Θηβών.

Αιτία είναι η παρουσία του Ιερού Ναού Υψώσεως Τιμίου Σταυρού, ο οποίος είναι χτισμένος ακριβώς δίπλα της. Ουσιαστικά λοιπόν η πλατεία αποτελείται από δύο τμήματα, τα οποία διαχωρίζονται από την οδό Σμύρνης, που για κάποιο μικρό διάστημα είχε πεζοδρομηθεί σε εκείνο το σημείο της.

Στην πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου βρισκόταν το άγαλμα της Ελευθερίας, που λόγω των έργων για τη διαμόρφωση σταθμού του Μετρό (η λειτουργία του οποίου ξεκίνησε επίσημα το Σάββατο 26 Μαϊου 2007) έχει μεταφερθεί στο πλάϊ του Ναού, στο βόρειο δηλαδή τμήμα της πλατείας, γνωστό σαν πλατεία "Εσταυρωμένου". Απέναντι από το άγαλμα της Ελευθερίας υπάρχει προτομή του Ελ. Βενιζέλου, έργο του γλύπτη Σ. Βαλασάκη.

Η πλατεία θεωρείται και είναι το μεγαλύτερο κέντρο εμπορικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας στην περιοχή μας.
  • Πηγή: Ελληνική Βικιπαίδεια (άρθρο χρήστης αΝώΔυΝος)

Γλέντησε ο Αιγάλεω Α.Ο.!



Έγινε την Παρασκευή 28 Ιανουαρίου και με μεγάλη επιτυχία στο κέντρο διασκέδασης "Έπαυλη" ο χορός του Αιγάλεω Α.Ο. και η κοπή της πίτας των τεσσάρων Τμημάτων του συλλόγου (ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης γυναικών και κολύμβησης).


Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο νυν και ο πρώην δήμαρχοι κ.κ. Χρήστος Καρδαράς και Δημήτρης Καλογερόπουλος, ο επικεφαλής του συνδυασμού της "Ανάπλασης" κ. Δημήτρης Μπίρμπας, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, ο πρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Πειραιά κ. Μαυρίδης σύζυγος της αντιδημάρχου κας Νίνας Τσιναρίδου, εκπρόσωποι των οργανωμένων οπαδών της "Θύρας 12", καθώς και αρκετός κόσμος. Έλαμψαν ωστόσο δια της απουσίας τους οι παλαίμαχοι της ομάδας, κάτι που έκανε ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση στους παρισταμένους.

Η βραδιά ξεκίνησε με τιμητική διάκριση προς τον πρώην ηγέτη του μπασκετικού Τμήματος κ. Γιώργο Ισιγώνη και συνεχίσθηκε με κοπή της πίτας όλων των Τμημάτων, την οποία πραγματοποίησαν διάφοροι αθλητικοί παράγοντες όπως οι κ.κ. Νίκος Χαραλαμπόπουλος, Δημήτρης Καρβέλας, Δημήτρης Πασχαλινόπουλος, ο δήμαρχος κ. Καρδαράς, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλάθλων κ. Μαρίνος Πετράτος και ο φίλος του συλλόγου οδοντίατρος κ. Νίκος Νικολαΐδης.

Στη σύντομη ομιλία του ο νέος πρόεδρος του Αιγάλεω Α.Ο. κ. Γιώργος Τριδήμας ευχήθηκε καλή επιτυχία και τόνισε ιδιαίτερα την ανάγκη στήριξης της ομάδας από κάθε αιγαλιώτη, προκειμένου το Αιγάλεω να επιστρέψει σύντομα στις επιτυχίες. Μάλιστα, ο κ. Τριδήμας ανακοίνωσε τη συμφωνία με έναν επιθετικό ποδοσφαιριστή μεγάλης αξίας, του οποίου το όνομα για ευνόητους λόγους όπως είπε, θα δημοσιοποιηθεί επίσημα τη Δευτέρα.

Ακολούθησε λαχειοφόρος αγορά, ενώ στη συνέχεια οι καλεσμένοι διασκέδασαν με πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα και ζωντανή μουσική.

Ο γενικός γραμματέας του Αιγάλεω Α.Ο. κ. Κώστας Ζαχαρόπουλος, που είχε και την ευθύνη του συντονισμού, προανήγγειλε σειρά εκδηλώσεων οι οποίες θα ακολουθήσουν καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς, προκειμένου να εορτασθεί η συμπλήρωση των 80 ετών από την ίδρυση του ιστορικού αθλητικού ομίλου της πόλης μας.

Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Όλοι εμείς...


(του Νίκου Δημ. Νικολαΐδη)

Εμπνεόμενος απ’ το λυρικό ύφος ενός εκ των κορυφαίων ιστοριογράφων του εικοστού αιώνα όπως είναι ο Ernst Hans Gombrich, θα ήθελα να πετάξω με τα φτερά της φαντασίας πάνω από την πόλη μας.

Είμαι σίγουρος ότι κάπου εκεί στο βάθος του ορίζοντα, διακρίνονται μικρά προχειροφτιαγμένα σπιτάκια. Στέγαζαν ελάχιστους ανθρώπους, λίγους τεχνίτες που πάσχιζαν να εξασφαλίσουν τα προς το ζειν, μαζί με τους μουτζουρωμένους εργάτες που μοχθούσαν ολημερίς στη σκιά της καμινάδας του Πυριτοδοποιείου.

Πιο δίπλα, σα σε αρμονική παράταξη, ξεχωρίζω τους αμπελώνες και τα οργωμένα χώματα του βοτανικού, όσο και την πρασινάδα του Ελαιώνα. Το σκηνικό συμπληρώνουν η κοίτη του Κηφισού με την πλούσια βλάστηση και ο φιδίσιος χωματόδρομος της Ιεράς Οδού.

Φθάνει ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών, έως ότου προβάλλουν μπροστά μου οι πρώτοι οικισμοί του 1923-24, γεμάτοι ξεριζωμένους πρόσφυγες που ήρθαν και εγκαταστάθηκαν εδώ, δημιουργώντας το βασικό ανθρώπινο υπόβαθρο αυτού του τόπου.

Δυο ακόμη στιγμές θ’ αρκούσαν για να μυρίσω τους καπνούς και να ακούσω τους θρήνους στην ανελέητη σφαγή της 29ης Σεπτεμβρίου του ’44 γύρω από το εκκλησάκι του Άη Γιώργη, αλλά και τους βρυχηθμούς των πυροβόλων στα Δεκεμβριανά.

Πλησιάζω πιο κοντά, στους χωμάτινους δρόμους και τα λασπωμένα στενά και βλέπω να ξεπηδούν μια-μια οι μορφές του νερουλά, του παγωτατζή, του «αρκουδιάρη» πανηγυρτζή, του φωτογράφου αλλά και του χωροφύλακα. Ξυπόλυτα παιδάκια ξεφαντώνουν στις αλάνες της πλατείας Τσάπου, του Αγίου Ελευθερίου και του Λιούμη κλωτσώντας το τόπι, ενώ στου «Γιούρα» τα καφενεία ξεχειλίζουν από ανδρική μαγκιά.

Η πασίγνωστη σιλουέτα του ακάματου αγωνιστή Σταύρου Μαυροθαλασσίτη ξεχωρίζει από χιλιόμετρα μακριά. Πρώτος αρπάζει την αξίνα και το σφυρί, για να οργανώσει τις βασικές υποδομές στην πόλη.

Βλέπω ακόμη στον «Εσταυρωμένο» τις Κυριακές, μπροστά απ’ του «Βαζάκα», την πλατεία γεμάτη με οικογενειάρχες και τον Άγιο Σπυρίδωνα με το δειλό ξεμύτισμα κάποιων αλλοδαπών, που μαζί με τους φλαμπουριώτες αποτελούν τις νέες πληθυσμιακές προσθήκες στην περιοχή.

Βλέπω κι άλλα πολλά:

Στον «Κήπο του Αλλάχ» και τ’ άλλα κέντρα το θρυλικό Αττίκ να ξεσηκώνει τον κόσμο με τις μελωδικές του συνθέσεις. Το μπουζούκι του Γιώργου Ζαμπέτα να παράγει «αγγέλους», τον Προβιά να μεγαλουργεί στο «χασάπικο» και τη φωνή των Πολυκανδριώτιδων να ταυτίζεται με το τι σημαίνει Αιγαλιώτικη λεβεντιά.

Στου «Παρμαξή» τις παρέες να γλεντούν και τα πιρούνια να «παίρνουν φωτιά».

Στις «λαμαρίνες», τα νιάτα της πόλης να χτίζουν βήμα-βήμα το αθλητικό όνομα του «Αιγάλεω-Σίτι» σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ.

Γυρίζω το βλέμμα και κοιτώντας προς Πειραιά, τα μάτια μου σταματούν τώρα στον τσιμεντένιο όγκο του Δημοτικού Σταδίου. Στα αυτιά μου αντηχούν οι ιαχές των πανηγυρισμών για τις σπουδαίες επιτυχίες της παρέας των Μαραμενίδη, Καραβοκυράκου, Μαρκόπουλου, Γιαννακόπουλου, Κυριακίδη, Πουπάκη, Μπαλαρίνη, Τσιαμπουρή, Λάρδα, Ντουντούμη, Εξωμανίδη, Σταυρόπουλου, Λυκουρίνου και τόσων άλλων...

Ο ουρανός ξαφνικά σκοτεινιάζει. Ανοίγουν οι καταρράκτες του και ξερνούν τόνους νερό. Τώρα ζω με οδύνη το ξεκλήρισμα αρκετών οικογενειών στην πλημμύρα του ’77. Σαν σε όνειρο που γίνεται εφιάλτης, συγκλονίζομαι από το εκκωφαντικό τρίξιμο των κτιρίων, εκείνο το βράδυ στο σεισμό του ’81.

Αποστρέφω το κεφάλι μου προς τον πέτρινο τοίχο του Νεκροταφείου όπου αναπαύθηκαν τα αθώα θύματα, απέναντι από τις «φυστικιές». Κάποιοι έχουν γράψει με πράσινη μπογιά «Εμείς στο Αιγάλεω ψηφίζουμε Αλλαγή», ήταν το χάραμα μιας νέας εποχής για την Ελλάδα.

Έζησα μονομιάς τόσα πολλά...

Εξακόντισα την πορτοκαλί μπάλα στα καλάθια του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου, σούταρα στο χωμάτινο γήπεδο των ΤΕΙ και θαύμασα το νέο κολυμβητήριο δίπλα στο παλιό Δημαρχείο. Κάθισα στις κερκίδες του «Αλέξης Μινωτής» τα καλοκαίρια, είχα την τύχη να μιλήσω για την ιστορία της ομάδας και της πόλης στην αίθουσα του «Γιάννης Ρίτσος» και του Δημαρχιακού Συμβουλίου.

Το ταξίδι των αναμνήσεων σιγά-σιγά τελειώνει. Ωστόσο είμαι από εκείνους που δε λησμονούν την καταγωγή τους.

Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, γιατί γεννήθηκα μια εποχή ρομαντική, σε μια περιοχή γεμάτη ιστορικές μνήμες, της οποίας οι άνθρωποι κόπιασαν προκειμένου να κατακτήσουν όσα έχουν σήμερα. Δεν ήταν προνομιούχα γειτονιά, ούτε εστία εκλεκτών. Ήταν (και είναι) μια εργατούπολη, γεμάτη ζωντάνια και βοή.

Όμως, έχω κι ένα χρέος, όπως όλοι μας...

Να διατηρήσουμε και να προστατεύσουμε τις φυσικές ομορφιές που μας έχουν απομείνει, το άλσος μας, τον Ελαιώνα, το Ποικίλον Όρος. Εκείνο, που 2.500 χρόνια πριν, το ανέβηκε με την αστραφτερή του συνοδεία ένας μεγάλος βασιλιάς για να «απολαύσει» τη θεαματική πανωλεθρία του ανίκητου στόλου του, στα γαλανά νερά του Σαρωνικού.

Για όλα όσα έγιναν σ’ αυτό τον τόπο αισθάνομαι περήφανος, για αυτά που έρχονται ελπίζω...

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Λαϊκοί ήρωες, καλλιτέχνες και «γυρολόγοι», σύμβολα μιας άλλης εποχής.

(Η κατοικία του "Duo Tarzan" όπως είναι σήμερα)
Εικόνες και συνήθειες που σβήνουν...

(γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)


Μέχρι και την αρχή της δεκαετίας του ’90 στη συνείδηση των ελλήνων η διασκέδαση ήταν συνυφασμένη και με εκδηλώσεις των «επαγγελμάτων θεάματος», που συνάρπαζαν περαστικούς αλλά και τακτικούς θαμώνες διαφόρων μαγαζιών σε πλατείες και αλάνες, οι οποίες ακόμη τότε αφθονούσαν.

«Μάγοι», ακροβάτες, ισορροπιστές, καραγκιοζοπαίκτες (σαν τον αείμνηστο αιγαλιώτη Φρίξο Γαζεπίδη), αλλά και κάθε μορφής «γυρολόγοι» ήρωες έστηναν την αυτοσχέδια σκηνή τους και για μερικές ώρες πρόσφεραν απλόχερα ένα φορκλορικό θέαμα, κάνοντας με τα κατορθώματά τους τον κόσμο να μένει άλαλος.
("Σαμψών")

Όπως σε όλη τη χώρα έτσι και στην πόλη μας, χαρακτηριστική ήταν η μορφή του ρωμαλέου «Σαμψών» που είχε ταυτίσει την παρουσία του στην Πλατεία Εσταυρωμένου με εκπληκτικά νούμερα υπεράνθρωπης αντοχής.

Όμως υπήρχαν και άλλοι, καλλιτέχνες, μουσικοί και ζωγράφοι, που έβλεπαν οι μεν το σπάνιο ταλέντο τους να προσφέρεται «βορά» στις διαθέσεις ενός σκληροτράχηλου ακροατηρίου, οι δε να εξαντλείται για βιοποριστικούς λόγους σε ταμπέλες και επιγραφές καταστημάτων ή ακόμη και σε διαφημιστικές πινακίδες από λαμαρίνα, έξω από μάντρες και οικόπεδα.

Ήταν ένας δύσκολος καιρός για όλους εκείνους που δε διέθεταν τις διασυνδέσεις να εξασφαλίσουν στέγη σε κάποιο θίασο ή τσίρκο, να προσκληθούν σε καθιερωμένες ετήσιες εκδηλώσεις σαν τη «Γιορτή Κρασιού» του Δαφνίου, ή να μετάσχουν σε σχήματα που εμφανίζονταν στις λεγόμενες «μεγάλες πίστες».
(Marios artwork-Λεωφόρος Πέτρου Ράλλη)

Για κάποιους άσημους, ξεχασμένους ρομαντικούς και ονειροπόλους «σκαπανείς» της τέχνης, που βάσιζαν την επιβίωσή τους στην καλή προαίρεση των συνανθρώπων τους δεν υπήρχαν πολλές διέξοδοι. Θυμάμαι με συγκίνηση το ζωγράφο Μάριο, δημιουργό εκατοντάδων επιγραφών καταστημάτων σε Αθήνα και Πειραιά, που είχε το «ατελιέ» του σε μια άθλια «τρύπα» της οδού Μάρκου Μπότσαρη πριν από τριάντα και πλέον χρόνια, να εμφανίζεται το 1992 σε μια εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλα εκλιπαρώντας για βοήθεια. Είχε πια χάσει το ένα του πόδι και μόνο χάρις στην ανταπόκριση των τηλεθεατών στάθηκε δυνατό να του αγορασθεί ένα αναπηρικό αμαξίδιο, προκειμένου να συνεχίσει με αξιοπρέπεια όση ζωή του απέμενε.

Ακόμη, να θυμηθώ το «Ντουέτο Ταρζάν» της οδού Σαράντα Εκκλησιών, ένα ζευγάρι που εκτελούσε στην αυλή του σπιτιού του διάφορα επικίνδυνα όσο και συναρπαστικά ακροβατικά κόλπα, χαρίζοντας σε γείτονες και φίλους σπάνιες συγκινήσεις.

Ήταν μια αυθεντική παράσταση λαϊκών ηρώων, που προσέφερε θέαμα και βοηθούσε στην καλλιέργεια στενών σχέσεων μεταξύ των μελών της τοπικής μας κοινωνίας.

Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Μνημόνιο ελπίδας (2005)



Λιγότερο από έξι χρόνια πριν, το Μάρτιο του 2005, σε ημερίδα που διοργανώθηκε από το Μουσείο Αθλητισμού Θεσσαλονίκης με τίτλο "η μπάλα μας ενώνει" εκπρόσωποι 16 συνδέσμων φιλάθλων ομάδων Α' και Β' Εθνικής κατηγορίας είχαν καταλήξει στην υπογραφή ενός μνημονίου συνεργασίας, το οποίο εξέφραζε τις κοινές θέσεις τους αλλά και την επιθυμία να συμβιώνουν ειρηνικά στις εξέδρες, απολαμβάνοντας το αγαπημένο τους σπορ. Στην εκδήλωση είχε δώσει το ιστορικό "παρών" και ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Αιγάλεω ΑΟ "Θύρα 12" που πήρε μέρος δια των κ.κ. Νίκου Μαυρομμάτη και Φώτη Βαλσάμη (φωτό)

Και όμως, παρά το θετικότατο εκείνο βήμα, σήμερα η κατάσταση κάθε άλλο παρά ελπιδοφόρα είναι με έκτροπα και σημαντικά επεισόδια να αμαυρώνουν την εικόνα των πρωταθλημάτων. Ας ελπίσουμε ότι οι οπαδοί θα συνετισθούν και θα πάψουν να καταστρέφουν το άθλημα, προκειμένου το φίλαθλο πνεύμα να επικρατήσει τόσο μέσα όσο και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους. 

Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

Έντονες συγκινήσεις της Κυριακής!

Τα τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης πρόσφεραν έντονες συγκινήσεις στο φίλαθλο κόσμο της ομάδας που έσπευσε μαζικά να υποστηρίξει τις προσπάθειες των αθλητών.

Το απόγευμα, στο Εθνικό Στάδιο Βύρωνα, το συγκρότημα του Θωμά Γράφα, ανανεωμένο, κέρδισε τις εντυπώσεις, καθηλώνοντας το γηπεδούχο Αθηναϊκό, ειδικά στο β' ημίχρονο. Από καθαρή ατυχία και μόνο, καμία από τις επτά-οκτώ κλασσικές ευκαιρίες που δημιούργησαν οι ποδοσφαιριστές του "Σίτι" (συμπεριλαμβανομένης και μιας προσπάθειας που βρήκε στην δεξιά κάθετη δοκό) δεν κατέληξε στα δίχτυα των πάλαι ποτέ "λόρδων", με το άχρωμο 0-0 να καταγράφεται σαν τελικό αποτέλεσμα.

Παπουτσής, Παπαδόπουλος, Καραγιάννης και ο ταλαντούχος Δουκάκης ήταν οι κορυφαίοι της ομάδας, χωρίς να υστερήσουν οι υπόλοιποι.

Η σύνθεση: Σηφάκης, Παπουτσής, Ταμπάκης, Υφαντής, Παπαδόπουλος, Τσαραούσης, Καραγιάννης, Δουκάκης, Κατσαρός (75' Τσιρογιάννης), Τουρκοχωρίτης (62' Κ. Κωνσταντόπουλος), Μπαντούνας (93΄Βουλομένος).



Στον αγώνα μπάσκετ που διεξήχθη λίγο αργότερα στο κλειστό "Σταύρος Βενέτης", οι οπαδοί του συλλόγου πανηγύρισαν μια εντυπωσιακή νίκη επί της ισχυρότατης Κηφισιάς, έπειτα από τρεις παρατάσεις (!)

Μεγάλος πρωταγωνιστής της σπουδαίας αυτής επιτυχίας ήταν ο Άγγελος Συριστατίδης, ο οποίος ευτύχησε να δει το σουτ τριών πόντων που εξαπέλυσε, παρότι στενά πιεζόμενος και με την εκπνοή του χρόνου από το κέντρο του γηπέδου (!), να σπαρταρήσει στο πλεκτό των δικτύων του αντιπάλου καλαθιού, για το ιστορικό 99-96.

Τα δεκάλεπτα: 19-20, 38-40, 52-59, 72-72 (κ.α.), 80-80 (α’ παρ), 89-89 (β’ παρ), 99-96 (τελικό).

Αιγάλεω (Καλογήρου - Μπαστούνης): Παπούλιας, Λαρεντζάκης, Παπαδάκης 21 (3), Κατσαντώνης 14 (2), Μητρόπουλος 7, Λαμπρόπουλος 16 (3), Συριστατίδης 21 (1), Χάλαρης 2, Γκέρος 8, Κούκουρας 10 (2).

Τοπικά: Ασταμάτητη η Ελλάς Ποντίων!

Τη 12η συνεχή νίκη της πέτυχε το Σάββατο η Ελλάς Ποντίων, μέσα στο Μοσχάτο επί της τοπικής Θύελλας (1-0) στο πρωτάθλημα της Α' Πειραιώς. Το πολύτιμο γκολ σκόραρε ο συνήθης ...ύποπτος Μπάμπης Σιδηρόπουλος στο 16ο λεπτό της αναμέτρησης, με κεφαλιά ύστερα από κτύπημα κόρνερ του αλβανού Λάλα. Ωστόσο, τη φορά αυτή η επιτυχία ήρθε δύσκολα, καθώς η Θύελλα προέβαλε σθεναρή αντίσταση και μάλιστα διαμαρτύρεται για περίπτωση πέναλτι που σημειώθηκε στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης!

Ελλάς: Ραγκούσης, Π. Χαλκίδης, Τζιας, Γρηγοριάδης, Τσοπανάς, Λάλα (66' Ταμπάκης), Λάκο, Γ. Σιδηρόπουλος (78' Τάρναρης), Χοτζάισα, Χ. Σιδηρόπουλος, Δρυμούσης.

Την ίδια μέρα, για το πρωτάθλημα Αθηνών (Α΄ΕΠΣΑ), η ΑΕ Αιγάλεω παραχώρησε ισοπαλία (1-1) στον Αστέρα Ζωγράφου. Ο Σπυρόπουλος έδωσε το προβάδισμα στο 42' λεπτό, αλλά οι φιλοξενούμενοι κατάφεραν να ισοφαρίσουν δέκα λεπτά πριν το τέλος.

Η σύνθεση: Παπαδούλης, Χαρισάκης, Ξυράφας, Πούλιος, Αλευράς (50' Ευριπιώτης), Παυλίδης, Γεωργακόπουλος, Σπυρόπουλος, Κοτσαμπάς (89' Σκολοπάτης), Παπαμιχαήλ (75' Μπίτσικας), Τζόμπε.

Για τη Γ' κατηγορία, επίσης το Σάββατο, η Ιεράπολη ηττήθηκε εκτός έδρας με 1-0 από τον Αρίωνα Γούβας.

Ιεράπολη: Κότσαλης (Μεναγιάς 75' λόγω τραυματισμού), Μπουρέκας (αποβλήθηκε τρία λεπτά πριν τη λήξη), Πατσιαμάνης (Προεστάκης 46'), Μπαμπουσούρης, Ανταλής, Πολίτης, Ραμαντάς, Αυλωνίτης Σ. (Αυλωνίτης Α. 58'), Ρέντζο, Κερέμι, Χαλβατζής.

  • Τέλος, στους αγώνες της Κυριακής είχαμε: Για τη Β΄ κατηγορία Διαγόρας-Καλαμάκι 1-3 και Νεοπεντελικός-Ορφέας 1-1, ενώ στη Γ' ΕΠΣΑ ο Κρόνος πήρε χωρίς κόπο τους τρεις βαθμούς χωρίς να χρειασθεί να αγωνισθεί κατά του γειτονικού Κεραυνού Αγίας Βαρβάρας.

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Αμφίβολος ο Γεωργακίου με Κηφισιά



Το βαρύ διάστρεμμα που ταλαιπωρεί τον Κώστα Γεωργακίου τον καθιστά αμφίβολο για το ματς της Κυριακής με αντίπαλο την Ν. Κηφισιά. Ο νεαρός αθλητής δοκίμασε το πόδι του στην σημερινή προπόνηση, αλλά οι πιθανότητες να αγωνιστεί είναι ελάχιστες. Σήμερα να σημειώσουμε πως δεν προπονήθηκε ο Άκης Μητρόπουλος, περισσότερο όμως για λόγους προφύλαξης.

Παρόλα τα προβλήματα, στις τάξεις της ομάδας επικρατεί αισιοδοξία πως τελικά το Αιγάλεω θα καταφέρει αν αποσπάσει το ροζ φύλλο αγώνα, προσθέτοντας δυο υπερπολύτιμους πόντους στη φετινή του συγκομιδή.

Γιώργος Κωνσταντόπουλος: Επιβάλεται να κερδίζουμε κάθε Κυριακή!

Ο Γ. Κωνσταντόπουλος (αριστερά), με τον αείμνηστο Χρ. Χατζησκουλίδη.

Ποιος ασχολείται με τα ποδοσφαιρικά στο Αιγάλεω και δε γνωρίζει το Γιώργο Κωνσταντόπουλο; Το βετεράνο άσσο της ομάδας του "Σίτι" που σήμερα ασχολείται με τις ακαδημίες της ομάδας, γεμάτος περηφάνια που τα παιδιά του συνεχίζουν την παράδοση ντυμένοι και οι δυο πλέον στα κυανόλευκα!

Το ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ επικοινώνησε μαζί του και ο ίδιος, πάντα ευγενής και σεμνός δέχθηκε να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις που αφορούν κυρίως στην πορεία της ομάδας μας.

  • Γιώργο μου πως αισθάνεσαι που και οι δυο γιοι σου αγωνίζονται στο Αιγάλεω;
"Είμαι πραγματικά πολύ περήφανος και νοιώθω μεγάλη συγκίνηση που τους βλέπω στην ομάδα. Άλλωστε μετά από δική μου παρότρυνση,ο Παναγιώτης άφησε πολύ καλύτερη προσφορά που είχε απο τον Ελπιδοφόρο, προκειμένου να έρθει εδώ και να συνεισφέρει στην κοινή προσπάθεια όλων μας για να σωθεί η ομάδα".

  • Πόσο αισιόδοξος είσαι για τη συνέχεια, τελικά θα κινδυνέψει το Αιγάλεω ή όχι;
"Θα κινδυνέψει αν δεν πάρουμε δυο ακόμη έμπειρους επιθετικούς πάικτες, τους οποίους έχουμε απόλυτη ανάγκη και πρέπει οπωσδήποτε να αποκτηθούν. Η ομάδα είναι δουλεμένη, ωστόσο δεν είναι αποτελεσματική στην επίθεση. Αυτό εξάλλου φαίνεται και από τη συγκομιδή τερμάτων μας. Πολύ καλή άμυνα, "στείρα" όμως επίθεση. Θέλουμε πάσει θυσία ενίσχυση στη γραμμή κρούσης!"

  • Πως βλέπεις την ανταπόκριση του φίλαθλου κόσμου ειδικά στα τελευταία ματς;
"Ο κόσμος περίμενε ένα καλό αποτέλεσμα, που ήδη το πήραμε με την Κηφισιά, για να επιστρέψει μαζικά στο γήπεδο. Ήδη, οι φίλαθλοι "ζεστάθηκαν" και σίγουρα αναμένουν ακόμη μια-δυο μετεγγραφές κυνηγών για να πάρουν τα πάνω τους και να ενισχύσουν περισσότερο την ομάδα".

  • Πως σχολιάζεις το επίπεδο των υπολοίπων ομάδων στον όμιλο του Αιγάλεω;
"Περίπου ισοδύναμες είναι οι ομάδες, εξάλλου και οι προϋπολογισμοί τους είναι παρόμοιοι, όλες έχουν ενισχυθεί και δε βλέπω διαφορές. Νικήσαμε ήδη τον πρώτο, τι πάει να πει όμως αυτό, Αιγάλεω είμαστε! Ομάδα με βαρύ όνομα, με ιστορία, με γήπεδο και κόσμο. Πρέπει να κερδίζουμε ανεξαρτήτως αντιπάλου, αυτό πιστεύω".

  • Και ένα μήνυμά σου για τους φιλάθλους;
"Νίκο μου δεν μπορώ να διανοηθώ να παίζει το Αιγάλεω στη Δ' Εθνική και να μην κερδίζει κάθε Κυριακή! Όσα προβλήματα κι αν υπάρχουν, επιβάλλεται να κερδίζουμε. Για την ιστορία μας και για τον κόσμο!"
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
  • Αφιέρωμα στο Γιώργο Κωνσταντόπουλο από την Ελληνική Βικιπαίδεια (Άρθρο: Χρήστης αΝώΔυΝος)

Ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική ομάδα των Ελπίδων, που αγωνιζόταν σε όλες τις θέσεις της άμυνας, αλλά και σε εκείνη του ανασταλτικού μέσου.
Ξεκίνησε από την εφηβική ομάδα του Αιγάλεω, πραγματοποιώντας την πρώτη του επίσημη εμφάνιση την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος της Β' Εθνικής, περιόδου 1980-81.
Με την ομάδα του «Σίτι» έπαιξε για 6 συνεχείς χρονιές (σε Β’ και Α’ Εθνική) και το Δεκέμβριο του 1986 έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε στον Απόλλωνα της Αθήνας.
Στο σύλλογο της Ριζούπολης έκανε σπουδαία πορεία τα επόμενα τρία χρόνια, όμως δυστυχώς ένας τραυματισμός στη μέση του τον ανάγκασε να τερματίσει πρόωρα την καριέρα του το 1990.
Είχε το προσωνύμιο «Καλαμάτας», λόγω της καταγωγής του. Έχει δυο γιους που είναι επίσης επαγγελματίες ποδοσφαιριστές. Ο μεγαλύτερος γιος του Παναγιώτης αγωνίσθηκε με τα χρώματα του Αιγάλεω την περίοδο 2008-09 και ο μικρότερος Κώστας με αυτήν της περιόδου 2010-11.
Ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος τα τελευταία χρόνια είναι διευθυντής του Δημοτικού Σταδίου Αιγάλεω "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης", ενώ έχει διατελέσει και γενικός αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος του Αιγάλεω ΑΟ.

Ήττα από τους Τράχωνες

Με 3-0 σετ ηττήθηκαν την Τετάρτη 19/1 εντός έδρας από τους Τράχωνες τα κορίτσια του Αιγάλεω ΑΟ και οπισθοχώρησαν στη βαθμολογία, ακριβώς στο κλείσιμο του πρώτου γύρου της Α' κατηγορίας βόλεϊ γυναικών ΕΣΠΕΔΑ.
Αναλυτικά η κατάταξη:
α/α Ομάδες Αγ. Ν-Η Σ υπέρ Σ κατά Βαθμοί
1 Τράχωνες ΑΟ 11 10 1 32 8 30
2 Ηλιούπολη ΓΣ 11 10 1 31 5 29
3 Αιγάλεω ΑΟ 11 9 2 27 7 27
4 Πορφύρας ΑΟΦ 10 8 2 25 8 24
5 Φοίνιξ ΑΣ 11 6 5 22 16 20
6 Θρίαμβος ΑΟ 11 6 5 18 20 18
7 Αργυρούπολη 11 5 6 17 22 14
8 Δραπετσώνα 11 4 7 15 25 12
9 Ίρις ΓΑΝΣ 11 3 8 14 26 9
10 Ευρυάλη ΑΓΟΓ 11 1 10 10 31 5
11 Ρέντη ΑΕ 10 2 8 9 28 4
12 Ένωση Ιλίου 11 1 10 8 32 3

  • Πηγή: http://www.espeda.gr

Τετάρτη, 19 Ιανουαρίου 2011

Ανδρέας Σταματιάδης: Εύχομαι τα καλύτερα για το Αιγάλεω!

Ο Ανδρέας Σταματιάδης, ο πασίγνωστος βετεράνος διεθνής άσσος του ποδοσφαίρου μας και εξίσου επιτυχημένος προπονητής (καθώς εκτός των άλλων διετέλεσε ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Ομάδας των Ελπίδων για μια ολόκληρη εξαετία, από το 1986 έως και το 1992), έχει συνδέσει το όνομά του σαν τεχνικός και με την ποδοσφαιρική ομάδα του Αιγάλεω Α.Ο.
Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στο σύλλογο της Α.Ε. Μελανδίας το 1947. Το 1948 μεταπήδησε στην Σπάρτα και το 1950 στην ΑΕΚ. Με την "Ένωση" κατάκτησε δύο πρωταθλήματα Α' Εθνικής και ένα κύπελλο Ελλάδος και το 1968 σταμάτησε οριστικά το ποδόσφαιρο, σε ηλικία 33 ετών. Διακρίθηκε ιδιαίτερα για το ήθος του μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους κυνηγούς που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο, με μεγάλη συνεισφορά στην Εθνική Ομάδα των ανδρών.


Μετά το πέρας της αγωνιστικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική. Το 1979 ήταν αρχικά βοηθός και στο τέλος της χρονιάς πρώτος προπονητής της ΑΕΚ, οδηγώντας την στο νταμπλ! Ακολούθως ανέλαβε τον Ατρόμητο Αθηνών, εξασφάλισε τον τίτλο στη Β' Εθνική και στα τέλη της περιόδου 1979-80 κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο του Αιγάλεω, το οποίο πέτυχε να διατηρήσει στην κατηγορία.

Την επόμενη χρονιά, πάντοτε ως τεχνικός του "Σίτι", το οδήγησε μια ανάσα από την άνοδο στην Α' Εθνική κατηγορία, που όμως δεν εξασφάλισε τελικά, καθώς ηττήθηκε από τη Ρόδο σε αγώνα "μπαράζ" στο γήπεδο του Ηρακλείου Κρήτης, με 1-0 στην παράταση (Ιούνιος 1981). Την περίοδο 1981-82 ήταν τεχνικός του Διαγόρα Ρόδου, αλλά το καλοκαίρι του 1982 υπέγραψε ξανά στο Αιγάλεω, αφού σύμφωνα με τις δηλώσεις που έκανε τότε («χρωστάμε έναν τίτλο στον κόσμο») πίστευε ότι δεν είχε ολοκληρώσει το έργο του. Με το Σταματιάδη η ομάδα μας κατέκτησε το τελευταίο πρωτάθλημα Νότου Β' Εθνικής (1982-83) και ανέβηκε στην Επαγγελματική Α' Εθνική κατηγορία. Εργάσθηκε επίσης στους συλλόγους της Ρόδου, των Τρικάλων, της Λαμίας, της Αναγέννησης Καρδίτσας, της Χαλκίδας και του Αχαρναϊκού. Σήμερα είναι Διευθυντής των Ακαδημιών της ΑΕΚ, τις οποίες ίδρυσε ο ίδιος το 1992. Το ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ ήρθε σε επαφή με τον κ. Σταματιάδη, ο οποίος ευγενικά δέχθηκε να μας μιλήσει για τις αναμνήσεις του από τα χρόνια που ήταν στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου της πόλης μας.

  • Κύριε Σταματιάδη, τι ήταν αυτό που σας ώθησε να υπογράψετε συμβόλαιο με την ομάδα του Αιγάλεω;

Κοιτάξτε, τότε ήμουν στο ξεκίνημα της προπονητικής μου καριέρας και οι άνθρωποι του Αιγάλεω, το οποίο κινδύνευε με υποβιβασμό στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, με πλησίασαν προτείνοντας μου μια συνεργασία για τους τέσσερις τελευταίους αγώνες που έπρεπε οπωσδήποτε να κερδιθούν προκειμένου να σωθεί η ομάδα. Δέχθηκα και πράγματι κερδίσαμε εκείνα τα παιχνίδια και μείναμε στην κατηγορία. Φυσικά παρέμεινα και την επόμενη χρονιά.

  • Αν δεν απατώμαι, είσαστε στον Ατρόμητο του οποίου είχατε εξασφαλίσει τον τίτλο, αλλά σας απομάκρυναν αναίτια...

Ναι, έτσι έγινε. Βλέπετε θα έπρεπε  να μου καταβάλουν κάποια επιπλέον χρήματα για το πρωτάθλημα και προκειμένου να το αποφύγουν, βρήκαν αυτό τον άκομψο τρόπο. Με το Αιγάλεω δούλεψα έως το καλοκαίρι του 1981, όταν διεκδικήσαμε μέχρι το τέλος την άνοδο στην Α' Εθνική.

  • Μετά πήγατε στο Διαγόρα Ρόδου. Θυμάμαι ότι κι εκεί κάνατε σπουδαία δουλειά.

Οι παράγοντες του Διαγόρα εντυπωσιάστηκαν από την ομάδα του Αιγάλεω, που "πέταγε" εκείνη την περίοδο και μάλιστα την τελευταία αγωνιστική τους είχαμε κερδίσει με το αστρονομικό 7-0. Έτσι, μου έγινε η πρόταση και δέχθηκα.

  • Ωστόσο, το καλοκαίρι του ΄82 επιστρέψατε στο Αιγάλεω.

Ναι, έτσι ακριβώς. Ξέρετε είμαι συναισθηματικός τύπος και με τις ομάδες που εργαζόμουν αισθανόμουν "δέσιμο". Με το Αιγάλεω είχα μια ιδιαίτερη σχέση. Γύρισα λοιπόν και πήραμε τελικά τον τίτλο κι ανεβήκαμε στην Α' Εθνική, κάτι που επιθυμούσε σφόδρα και ο κόσμος της ομάδας και εγώ προσωπικά.

  • Θυμάστε κάτι άλλο από εκείνη την περίοδο;

Θυμάμαι την άριστη συνεργασία που είχα με όλους τους ποδοσφαιριστές, παρά τα οικονομικά προβλήματα που υπήρχαν. Είμαστε πολύ αγαπημένοι μεταξύ μας, σα μια οικογένεια. Επίσης, άψογη συνεννόηση υπήρχε με το Γιώργο Ζουρίδη, το δημοσιογράφο που κάλυπτε το ρεπορτάζ του Αιγάλεω, τον οποίο είδα πολύ πρόσφατα και στη γιορτή της ΕΠΣΑ, όπου με τίμησαν. Να προσθέσω εδώ ότι η  επαφή μου με τους αδελφούς Μητρόπουλου ήταν για μένα μια τεράστια και πρωτόγνωρη εμπειρία...

  • Ποια είναι η γνώμη σας για τη σημερινή κατάσταση της ομάδας του Αιγάλεω;

Θα ήθελα να πω ότι το Αιγάλεω είναι ένας ιστορικός σύλλογος με πολύ και πιστό φίλαθλο κόσμο και είναι κρίμα να βρίσκεται σε αυτή τη θέση. Του εύχομαι μέσα από την καρδιά μου τα καλύτερα και σύντομα να βρει το δρόμο του προς τις κορυφαίες κατηγορίες.

  • Σας ευχαριστούμε θερμά και να ξέρετε ότι οι φίλαθλοι του Αιγάλεω πάντα σας θυμούνται με αγάπη και σας εκτιμούν για το έργο σας.

Κι εγώ σας ευχαριστώ, να είστε καλά.

Γιώργος Ζουρίδης, η αιγαλιώτικη "πένα"!


Ο Γιώργος Ζουρίδης αποτελεί μια από τις πλέον αναγνωρίσημες φυσιογνωμίες στην αθλητική ιστορία του τόπου μας και ένα ιδιαίτερα αγαπητό μέλος της αιγαλιώτικης οικογένειας. Αθλητικογράφος από τους παλαιότερους του χώρου, καλύπτει εδώ και σαράντα ολόκληρα χρόνια το ρεπορτάζ των αθηναϊκών ποδοσφαιρικών ομάδων και ιδιαίτερα του Αιγάλεω, όπου και διαμένει μόνιμα μετά το γάμο του. Γεννημένος στην Αθήνα το 1938 και μεγαλωμένος στο Περιστέρι, πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στη δημοσιογραφία το 1970, από τις στήλες της εφημερίδας "ΦΩΣ των Σπόρ", όπου και συνεχίζει έως και σήμερα. Διακρίθηκε για τις αναλυτικές και πολύ περιγραφικές ανταποκρίσεις του επί σειρά ετών, ενώ κατά καιρούς εργάσθηκε στις εφημερίδες "Μεσημβρινή", "Αθλητικό Περιστέρι" και "Κρητικά Νέα".

Το ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ επιθυμώντας να τιμήσει τον ακάματο αυτό εργάτη της αθλητικής δημοσιογραφίας προχωρεί στη δημοσίευση της όμορφης συζήτησης που είχε μαζί του:
  • Κύριε Ζουρίδη ποιοί είναι οι άνθρωποι που σας βοήθησαν περισσότερο στο ξεκίνημα της σταδιοδρομίας σας;
Γ.Ζ.: Οπωσδήποτε ο κ. Θεόδωρος Νικολαΐδης που μου προσέφερε τη θέση την εφημερίδα του "Φωτός" και ο οποίος ακόμη κρατά τα ηνία της, αλλά φυσικά και ο αείμνηστος φίλος και συνάδελφος Σεραφείμ Ευαγγελίου, με τον οποίο καλύψαμε άπειρες ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις.

  • Θυμάστε κάποιον αγώνα ιδιαίτερα;

Γ.Ζ.: Μου είναι δύσκολο να ξεχωρίσω κάποιο παιχνίδι από τα τόσα πολλά που έγραψα. Ωστόσο έντονη ανάμνηση έχω από ένα πρωϊνό ματς στο Άγιο Κωνσταντίνο Λοκρίδας, μεταξύ του τοπικού Άρη και του Ατρομήτου Αθηνών για τη Β' Εθνική, που απ' το κρύο τουρτουρίζαμε με το Μάκη (σ.σ. Ευαγγελίου). Ακόμη, θυμάμαι ζωντανά τον αγώνα μπαράζ της Κρήτης μεταξύ Αιγάλεω και Ρόδου, στο γήπεδο του ΟΦΗ, το καλοκαίρι του ΄81.

  • Το σκίτσο που παραθέτουμε για σας (παρμένο από φωτογραφία σας, σε συνέντευξη που πήρατε από τον προπονητή Ανδρέα Σταματιάδη) σας γυρνάει πίσω στο χρόνο;

Γ.Ζ.: Βέβαια θυμάμαι. Το στιγμιότυπο είναι παρμένο το καλοκάιρι του 1982 στο γραφείο του σπουδαίου φωτογράφου Ανδρέα Καλογερόπουλου και αποτυπώνει ζωντανά την ικανοποίηση όλων από την υπογραφή συμβολαίου του Σταματιάδη, ο οποίος εκείνη τη χρονιά οδήγησε την ομάδα του Αιγάλεω ξανά στην Α' Εθνική!  

  • Τι θα θέλατε να συμβουλέψετε ένα νέο παιδί που ξεκινά την καριέρα του;

Γ.Ζ.: Θα του έλεγα πως ότι κι αν επιλέξει να κάνει, πρέπει και οφείλει να το αγαπά πραγματικά. Μόνο έτσι θα διακριθεί και θα προοδεύσει στη δουλειά του. Προσωπικά μιλώντας, αισθάνομαι σαν να μην πέρασε ούτε μέρα από τότε που άρχισα να δημοσιογραφώ, νοιώθω σα να ξεκίνησα μόλις χθες!

"Βράζουν" με τη διαιτησία στο Αιγάλεω!

"Βράζουν" στο Αιγάλεω

(Του Δημήτρη Τσοπανάκη)

Έξαλλοι με την διαιτησία των Μιχέλη και Μερτζάνη στον αγώνα με τον Μέγα Αλέξανδρο είναι στο Αιγάλεω, κάτι που φαίνεται μέσα και από τα όσα δήλωσε ο προπονητής του "Σίτι" Λευτέρης Καλογήρου.

"Μετά το τέλος του αγώνα αφού συγχαρήκαμε την ομάδα του Μέγα Αλέξανδρου για τον τίμιο αγώνα της διαμαρτυρηθήκαμε στους διαιτητές, όπως και κάναμε σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού για σωρεία σφυριγμάτων εις βάρος μας. Η σημερινή προσεκτική μελέτη του βίντεο επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς μας ότι οι κοι Μιχέλης και Μερτζάνης έκριναν τον τελικό νικητή" τόνισε ο έμπειρος προπονητής.

Καταλήγοντας ο κόουτς του Αιγάλεω υποστήριξε: "Λυπάμαι ιδιαίτερα γιατί σε όλους τους αγώνες μας στην Βόρεια Ελλάδα οι διαιτητές δεν σέβονται την προσπάθεια των αθλητών του Αιγάλεω".

Όσον αφορά τώρα την επόμενη μέρα, από σήμερα Τετάρτη θα είναι παρόντες όλοι για το δύσκολο παιχνίδι με την Ν. Κηφισιά.

(Πηγή: basketblog.gr)

Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

Οριστικά στο "Σταύρος Βενέτης" το ΑΕΚ-Μαρούσι

Αντιδράσεις έχει προκαλέσει σε μερίδα νεαρών οπαδών της ομάδας του Αιγάλεω, η απόφαση του ΕΣΑΚΕ να ορίσει ως γήπεδο διεξαγωγής για τον εξ' αναβολής αγώνα μπάσκετ της Α1 ανδρών μεταξύ ΑΕΚ-Αμαρουσίου την Τετάρτη 19 Ιανουαρίου, το κλειστό γυμναστήριο της πόλης μας. Όπως αναφέρεται σε σχετικά ρεπορτάζ, η άδεια για τη διεξαγωγή του αγώνα εξασφαλίσθηκε με τη συναίνεση του νέου δημάρχου κ. Χρήστου Καρδαρά και τη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου αντιδημάρχου.
Το ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ δεν συμμερίζεται τους προβληματισμούς που κατατίθενται εκ μέρους ορισμένων πλευρών, καθότι δεν βρίσκουμε το λόγο γιατί να μη διεξαχθεί ο αγώνας αυτός, υπό την αυστηρή βέβαια προϋπόθεση της εξασφάλισης των αναγκαίων μέτρων τάξης. Δεν γνωρίζουμε βέβαια τι ακριβώς διεμήφθη στις επαφές που υπήρξαν μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών, αλλά πιστεύουμε ότι η πιθανότητα μηδενισμού της ΑΕΚ, εάν δεν βρισκόταν εγκαίρως λύση, σίγουρα θα βάρυνε στην τελική απόφαση.
Δεν νομίζουμε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα ευχαριστούσε τον οποιοδήποτε φίλο του αθλήματος και το τελευταίο που θα επιθυμούσαμε είναι τα παιχνίδια να κερδίζονται "στα χαρτιά" και όχι μέσα στους αγωνιστικούς χώρους.

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Έχασε στο καλάθι το μπάσκετ ανδρών του "Σίτι"...

Δεν τα κατάφερε τελικά να φύγει με το ροζ φύλλο αγώνα η αποστολή του Αιγάλεω από το κλειστό γυμναστήριο της Μίκρας, καθώς την Κυριακή ηττήθηκε από το γηπεδούχο Μέγα Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης με 63-61.

Η ομάδα της πόλης μας πάλαιψε, προηγήθηκε στο σκορ κατά το πρώτο δεκάλεπτο, αλλά δεν κατάφερε στη συνέχεια να αποκτήσει διαφορά ασφαλείας. Με τη συμπαράσταση των οπαδών τους, οι παίκτες των αντιπάλων πέτυχαν να πάρουν το "επάνω χέρι" στα τελευταία κρίσιμα λεπτά και να κατακτήσουν τη νίκη.

Τα δεκάλεπτα: 14-20, 32-32, 50-47, 63-61.


ΑΙΓΑΛΕΩ (Καλογήρου - Μπαστούνης): Παπούλιας, Γεωργακίου, Παπαδάκης 5 (1), Κατσαντώνης 2, Γκέρος 9, Λαμπρόπουλος 12 (3), Συριστατίδης 19 (3), Χάλαρης 2, Μητρόπουλος 4, Πλουμής, Κούκουρας 8.

"Ελπιδοφόρα" νίκη του Αιγάλεω, 1-0 τους πρωτοπόρους!


Χρειάσθηκε να φτάσει στην εκπνοή του α' γύρου το Αιγάλεω, ώστε να πανηγυρίσουν οι (πολυπληθείς και πάλι) οπαδοί του μια νίκη στο "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης" και μάλιστα επί της πρωτοπόρου και μέχρι σήμερα αήττητης ομάδας του Ελπιδοφόρου Κηφισιάς, με 1-0. Το συγκρότημα της πόλης μας ήταν σαφώς βελτιωμένο σε σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις του και κατάφερε να προηγηθεί στο 20ο λεπτό ως εξής: Ο νεοαποκτηθείς νεαρός μέσος Στράτος Δουκάκης (μια ανακάλυψη του Γιώργου Κωνσταντόπουλου από το σύλλογο της Ανθούπολης) πέρασε μια έξοχη πάσα στο κενό χώρο προς τον έμπειρο Κώστα Κατσαρό κι αυτός "έσκαψε" τη μπάλα πάνω από τον αντίπαλο τερματοφύλακα, χαρίζοντας τρεις πολύτιμους βαθμούς στο "Σίτι".

Το γκολ πανηγυρίσθηκε έξαλλα από τους φιλάθλους που για ακόμη μια φορά στάθηκαν κοντά στην προσπάθεια των ποδοσφαιριστών για βαθμολογική ανάκαμψη, η οποία πλέον είναι γεγονός, αν αναλογισθεί κανείς ότι στα τρία τελευταία ματς πρωταθλήματος η ομάδα έχει συλλέξει επτά βαθμούς.

Ο Ελπιδοφόρος -στον αντίποδα- έπεισε ότι δίκαια βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας. Με παίκτες κοντρολαρισμένους και δραστήριους διατήρησε την υπεροχή στο μεγαλύτερο διάστημα του παιχνιδιού, ωστόσο δεν κατάφερε να βγάλει την πολύ μεγάλη φάση στα καρέ του Σηφάκη. Από την άλλη, το Αιγάλεω που οπισθοχώρησε από πολύ νωρίς για να διαφυλάξει τη νίκη, θα μπορούμε να πετύχει και δεύτερο γκολ στις αντεπιθέσεις που πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια του τελευταίου τέταρτου της αναμέτρησης.

Παπουτσής, Δουκάκης, Παπαδόπουλος, Καραγιάννης και Κατσαρός ήταν οι κορυφαίοι, χωρίς να υστερήσουν οι υπόλοιποι. Γενικά η ομάδα είχε πάθος, δύναμη, αποφασιστικότητα και μαχητικότητα, στοιχεία που έλειψαν σε παλαιότερους αγώνες.

Αιγάλεω (Θωμάς Γράφας): Σηφάκης, Παπουτσής, Ταμπάκης, Π. Κώνσταντόπουλος (46' λόγω τραυματισμού Τσαραούσης), Παπαδόπουλος, Υφαντής (50' Φούντας), Καραγιάννης, Δουκάκης, Κατσαρός (78' Τσιρογιάννης), Μπαντούνας, Τουρκοχωρίτης.

Ακολουθεί η δύσκολη αναμέτρηση με τον Αθηναϊκό εκτός έδρας.

Τοπικά: Νέες επιτυχίες για Ελλάδα Ποντίων και ΑΕ Αιγάλεω "Σίτι"!

Την ανοδική της πορεία συνέχισε το Σάββατο η ΑΕ Αιγάλεω, η οποία επικράτησε εντός έδρας 2-0 (25' Χαρισάκης, 70' Κοτσαμπάς) του Καματερού. Έπαιξαν οι Παπαδούλης, Αλευράς, Χαρισάκης, Πούλιος, Ξυράφης, Γεωργακόπουλος, Μάλικ, Κοτσαμπάς (80' Μπίτσικας), Σπυρόπουλος, Παπαμιχαήλ (75' Πιστόλης), Λεωνίδας (46' Ευριπιώτης).
Σήμερα Κυριακή, η Ελλάδα Ποντίων συνέτριψε στο γήπεδο Ορυζομύλων με 6-1 (3'-22'-70' Δρυμούσης, 50' Λάλα, 58' Χαρ. Σιδηρόπουλος, 64' Τζιάς) τη Νίκη Ρέντη και εξακολουθεί να προηγείται στον Α' όμιλο της Α' κατηγορίας Πειραιά. Έπαιξαν οι Ραγγούσης, Τζιάς (80' Σαββίδης), Τσοπανάς (65' Καρασαβίδης), Γρηγοριάδης, Ι. Σιδηρόπουλος, Λάκο (65' Κοτσάϊασα), Λάλα, Δικαιόπουλος, Γ. Σιδηρόπουλος, Χ. Σιδηρόπουλος, Δρυμούσης.
Αντίθετα, στην ισοπαλία περιορίσθηκε ο Διαγόρας (2-2 με την Αργυρούπολη στο ΔΑΚ) στη Β' κατηγορία, ενώ σπουδαίο βαθμό (1-1) κέρδισε ο Ορφέας σε ουδέτερο γήπεδο με την ισχυρότατη Λαύρα Αργυρούπολης. Τέλος, χωρίς τέρματα (0-0) έληξε το τοπικό ντέρμπι της Γ' ΕΠΣΑ μεταξύ Κρόνου και Ιεράπολης, με τις δυο αυτές ομάδες μας να βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας.

Συζήτηση στο Δημαρχείο Αιγάλεω

Η συνάντηση είναι η δεύτερη απο σειρά εκδηλώσεων για την προώθηση του αιτήματος να κυρηχθεί η περιοχή του "Ποικίλου Όρους" (όρος Αιγάλεω) και της λίμνης "Κουμουντούρου" απο το επικείμενο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας ως "περιοχή προστασίας της φύσης".


Στην πρωτοβουλία συμμετέχουν φορείς, σύλλογοι και προσωπικότητες απο το Χαϊδάρι, το Δάσος, το Περιστέρι, την Πετρούπολη, το Αιγάλεω.

Έχει γίνει εξαιρετική δουλειά και θα προβληθεί με εικόνες για τη χλωρίδα και την πανίδα του βουνού, τη ρύπανση αλλά και τα πουλιά της Λίμνης, την ιστορία της περιοχής (προϊστορικά σπήλαια, ναοί-αναθήματα κατά την αρχαία Ελλάδα, δράση κατα την επανάσταση του 1821, σύγχρονη κατάσταση-παράνομη βοσκή, εγκαταστάσεις "ψυχαγωγίας",κλπ), το νομικό καθεστώς-διεκδικήσεις εκκλησίας, κλπ.

Κατάθεση και συζήτηση της πρότασής μας να ενταχθεί η περιοχή στις προστατευόμενες (προστασία σπανίων ειδών, κλπ). Τι είδους χρήση και αξιοποίηση ζητάμε:

Χωρίς τη δράση και συμμετοχή των ενεργών πολιτών και των φορέων η προώθηση τέτοιων θεμάτων είναι αδύνατη.

Οι "φίλοι του Πυριτιδοποιείου" συμμετέχουν ενεργά στην Πρωτοβουλία.
 
(από http://pyritis.blogspot.com/)

Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

"Καλπάζουν" τα κορίτσια του βόλλεϊ!

Στην πρώτη θέση της βαθμολογίας της Α' κατηγορίας ΕΣΠΕΔΑ βρίσκεται η ομάδα βόλλεϊ γυναικών του Αιγάλεω Α.Ο., έπειτα και απ' τη νέα της επιτυχία την Τετάρτη 12 Ιανουαρίου, επί της ΑΕ Ρέντη εκτός έδρας, με 3-0 σετ.

Επισημαίνουμε ότι η διοίκηση καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την επιστροφή του Τμήματος στην Α2 κατηγορία ΕΟΠΕ, όπου διέπρεψε τα προηγούμενα χρόνια.

Ακολουθεί το μεγάλο ντέρμπι με την επίσης πρωτοπόρο ομάδα των Τραχώνων στο κλειστό της πόλης μας, την ερχόμενη Τετάρτη 19 Ιανουαρίου, αγώνας με τον οποίο θα κλείσει ο πρώτος γύρος. Αμφότεροι οι αντίπαλοι έχουν από 9 νίκες και μόλις μία ήττα.

Το Αιγάλεω έχει ηττηθεί μόνο από την Ηλιούπολη (η οποία βρίσκεται στην τρίτη θέση της κατάταξης) εκτός έδρας, στις 15 Δεκεμβρίου.

Καλούνται οι φίλαθλοι της πόλης να ενισχύσουν τις προσπάθειες των κοριτσιών.

Το ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ θα παρακολουθεί στενά την πορεία της ομάδας και θα σας ενημερώνει τακτικά.

  • Σχετικός σύνδεσμος: http://www.espeda.gr/
  • Στη φωτό η πασαδόρος Ηλιάνα Αντωνοπούλου, παλιά παίκτρια του Αιγάλεω, ποζάρει για το ημερολόγιο του 2011, που εξέδωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης.

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

Το αήττητο "σερί" του 1979!

Από την πλούσια ιστορία του Αιγάλεω «Σίτι»...


(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Τριάντα ένα και πλέον χρόνια πίσω (ήταν άνοιξη του 1979), η ποδοσφαιρική ομάδα του Αιγάλεω Α.Ο. με πρόεδρο τον αείμνηστο Γιώργο Καραμπατέα έδινε ένα σκληρό αγώνα για να παραμείνει στην Α' Εθνική κατηγορία και να λάβει μέρος στο 1ο Επαγγελματικό Πρωτάθλημα, το οποίο θα ξεκινούσε σε λίγους μήνες.

Προπονητής στην αρχή της περιόδου 1978-79 είχε ξεκινήσει ο Γιουγκοσλάβος Μπέλα Πάλφυ και ο σύλλογος είχε ενισχυθεί με την προσθήκη του Αργεντινού φορ Κάρλος Ρόας, τη μετεγγραφή του Θέμη Βάγγη και την επιστροφή των βετεράνων Μπάμπη Σταυρόπουλου και Ζαχαρία Λυκουρίνου.

Ωστόσο η εμφάνιση της ομάδας, από την οποία απουσίαζε αρχικά λόγω τιμωρίας ο «κανονιέρης» Χρήστος Χατζησκουλίδης, ήταν απογοητευτική. Μόνο έπειτα από την αντικατάσταση του προπονητή, τον οποίο διαδέχθηκε ο Τάκης Μαρκόπουλος, φάνηκαν κάποια σημεία ανάκαμψης, που σύντομα μετουσιώθηκαν σε βάσιμες ελπίδες για την επίτευξη του στόχου της σωτηρίας.

Σε 12 συνεχόμενους αγώνες εντός έδρας, το Αιγάλεω είχε καταφέρει να μη χάσει, καθώς πέτυχε 8 νίκες και 4 ισοπαλίες.

Παραθέτω εκείνο το αλησμόνητο εντός έδρας «σερί» αήττητων αγώνων:

• 11η αγωνιστική (17/12/1978): Αιγάλεω-ΠΑΟ 0-0 (δοκάρι ο Ελευθεράκης στο 91ο λεπτό)

• 13η (27/12): Αιγάλεω-Ρόδος 2-1 (60’ Χατζησκουλίδης, 71’ Βάγγης)

• 15η (14/1/1979): Αιγάλεω-ΟΦΗ 1-0 (23’ με πέναλτι Πηγαδίτης)

• 17η (28/1): Αιγάλεω-Καβάλα 3-0 (46’ με απευθείας φάουλ Πηγαδίτης, 54’-72’ Φοράκης)

• 20η (18/2): Αιγάλεω-ΠΑΟΚ 1-0 (19’ με πέναλτι Πηγαδίτης)

• 22η (6/3): Αιγάλεω-Ηρακλής 1-1 (19’ με πέναλτι Πηγαδίτης 1-0)

• 24η (18/3): Αιγάλεω-Άρης 0-0 (δοκάρι ο Πηγαδίτης)

• 26η (1/4): Αιγάλεω-Παναχαϊκή 1-0 (68’ με πέναλτι Πηγαδίτης)

• 27η (8/4): Αιγάλεω-Απόλλων Αθηνών 3-0 (40’ Λαλούσης, 77’-78’ με δύο πέναλτι Πηγαδίτης)

• 29η (25/4): Αιγάλεω-Καστοριά 2-1 (70’ με πέναλτι Πηγαδίτης 1-1, 86’ Λαλούσης )

• 31η (13/5): Αιγάλεω-Πανσερραϊκός 3-2 (17’ Βάγγης 1-1, 59’ Λαλούσης 2-2, 60’ με πέναλτι Πηγαδίτης) και

• 33η (27/5, στο μοιραίο ματς που έκρινε ουσιαστικά την παραμονή...): Αιγάλεω-Λάρισα 0-0.

Πηγή (Copyright): Νίκος Δημ. Νικολαΐδης «50 Χρόνια Αιγάλεω» (έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 1998).

Στη φωτογραφία: Μια χαρακτηριστική 11άδα της περιόδου 1978-79:
Άνω οι Χατζησκουλίδης, Μαρτίνος, Βάγγης, Τριπολιτσιώτης, Κατσικογιάννης, Πιλάβης και κάτω οι Τσαλαμάγκας, Παπαϊωάννου, Συρίγος, Τσίκας και Λαλούσης.

Τα σπιτάκια της πόλης μας!

Εικόνες και συνήθειες που σβήνουν...


(Γράφει ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης)

Χρόνο με το χρόνο, όλο και λιγοστεύουν τα παλιά, γραφικά σπιτάκια με τα κεραμίδια στις σκεπές και τους κήπους στις αυλές τους, που κάποτε αποτελούσαν ένα από τα «σήματα-κατατεθέντα» του Αιγάλεω, αλλά και των περισσότερων απ’ τις Αθηναϊκές γειτονιές.

Η ιστορία που κουβαλούσαν αυτά τα πανέμορφα κτίσματα είχε βαθιά τις ρίζες της στις πρώτες, βιαστικές και αρκετά πρόχειρες οικίες τις οποίες είχε αναγκασθεί να κατασκευάσει άρον-άρον το ελληνικό κράτος μετά τη συνθήκη της Λωζάνης (1923), που έθετε και επίσημα τέλος στο Μικρασιατικό πόλεμο.

Η αναγκαστική μετακίνηση τόσων εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που έφταναν κατά κύματα από την απέναντι πλευρά του Αιγαίου μετά την απόφαση ανταλλαγής πληθυσμών, οδήγησε την ελληνική κυβέρνηση σε σπασμωδικές λύσεις, καθώς το κρίσιμο ζητούμενο δεν ήταν αρχικά η στέγαση, αλλά η ίδια η επιβίωση των λιμοκτονούντων προσφύγων.

Θέατρα, σχολεία, στρατόπεδα, γήπεδα και άλλοι χώροι αποτέλεσαν προσωρινά καταλύματα για άνδρες, γυναίκες και παιδιά, έως ότου δημιουργηθούν οι πρώτες παραγκουπόλεις στις παρυφές όλων των μεγάλων αστικών κέντρων, αλλά και σε πολλές επαρχιακές πρωτεύουσες.

Σταδιακά, οι υπηρεσίες του κράτους προχώρησαν σε παραχωρήσεις (έναντι σχετικά μικρού τιμήματος) νεόδμητων πλινθόκτιστων κατοικιών προς όσους δικαιούνταν αποζημιώσεις για τις απολεσθείσες περιουσίες τους στη Μικρά Ασία.


Κάθε «πρόσφυγξ» πάλεψε σκληρά, αφενός για να αποπληρώσει το χρέος του, αφετέρου για να προσθέσει στοιχειώδεις υποδομές στην καινούργια γη που χωρίς τη θέλησή του είχε αποκτήσει. Και το έκανε φυσικά με τα ίδια του τα χέρια, με βάση τις δικές του συνήθειες, τα ήθη και τις προτιμήσεις του, αλλά και αφήνοντας το ιδιαίτερο στίγμα του.

Σιγά-σιγά, τα πρώτα σπιτάκια μεταμορφώθηκαν χάρις στο γούστο και την υπομονή των ενοίκων τους, σε εκείνες τις όμορφες κατοικίες με τις φροντισμένες αυλές και τους κατάσπαρτους κήπους -που τουλάχιστον η δικιά μου γενιά πρόλαβε να γνωρίσει- και που στέγασαν τα όνειρα και τις ελπίδες μιας αμόλυντης παιδικότητας. Ωστόσο κάποτε έφθασε η ώρα του τέλους, αποτέλεσμα της εξέλιξης της κοινωνίας μας, αλλά και της ίδιας της ζωής.


Η απαίτηση για μια καλύτερη ποιότητα διαβίωσης απαλλαγμένη από την υγρασία των ισογείων, οι αυξανόμενες οικονομικές και οικογενειακές ανάγκες, το κίνητρο των εργολάβων για κέρδος, αλλά και η τάση των ‘70s που ήθελε τον Αθηναίο να διεκδικεί σημαντικό μερίδιο στην αναπτυσσόμενη αγορά ακινήτων, προκάλεσαν μια άνευ προηγουμένου έξαρση της οικοδομικής δραστηριότητας.

Στο «πεδίο της εκσκαφής» υπέκυψαν τότε, αναγκαστικά και μοιραία, τα περισσότερα από τα πέτρινα οικοδομήματα της πόλης.

Σπιτάκια με φοίνικες, κυπαρίσσια και λεύκες παραχώρησαν τη θέση τους σε άχαρες πολυκατοικίες, που, δίχως καμία απολύτως αρχιτεκτονική πρωτοτυπία, άρχισαν να ξεφυτρώνουν αλόγιστα, παραμορφώνοντας με βάρβαρο τρόπο τη φυσιογνωμία του πευκόφυτου και δροσερού προαστίου την οποία διατηρούσε για τα αρχικά 30-40 χρόνια της ζωής του, το Αιγάλεω.



Από τα πρώτα, εξέχοντα «θύματα» αυτής της «μπουλντοζο-εποποιίας» που εντάθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 για να συνεχιστεί αμείωτη έως και τις μέρες μας, υπήρξε μεταξύ άλλων και ένα από τα ελάχιστα (αν όχι το μοναδικό) νεοκλασικά κτίρια της πόλης μας, χτισμένο στη διασταύρωση των οδών Φιλιππουπόλεως και Μάρκου Μπότσαρη, κοντά στον Κηφισό.

Εντελώς άδικα, χάθηκε επίσης ένα χαρακτηριστικό απομεινάρι της Αιγαλιώτικης ρεμπέτικης ζωής στη δεκαετία του ‘50, το περίφημο «Πηγαδάκι» πάνω στην Ιερά Οδό. Επρόκειτο για ένα κέντρο διασκέδασης της εποχής με ολόκληρο τον περιβάλλοντα χώρο του που στόλιζαν αιωνόβια πεύκα, το οποίο, εγκαταλελειμμένο πια στη δεκαετία του ’70, είχε μετατραπεί σε ονειρεμένο παιδότοπο για την πιτσιρικαρία της γενιάς μου. Θα μπορούσε, εφόσον βεβαίως υπήρχε η σχετική βούληση, να έχει γίνει κάποια παρέμβαση για την έγκαιρη διάσωση και τη μετατροπή του (με την απαραίτητη ανάπλαση) σε ένα καλοκαιρινό σημείο αναψυχής, που τόσο έχει ανάγκη το Αιγάλεω. Σήμερα, στη θέση του υπάρχουν ο 5ος δημοτικός βρεφικός σταθμός «Μέριμνα», εμπορικά καταστήματα και η Ευαγγελική Εκκλησία.


Στον αντίποδα, «τυχερό» στάθηκε ένα άλλο υπέροχο σπίτι, που βρίσκεται στην οδό Γρηγορίου Κυδωνιών, το οποίο στεγάζει τις εγκαταστάσεις του ιδιωτικού παιδικού σταθμού «Γκομπολίνο» θυμίζοντας στους παλαιότερους πόσο πιο ανθρώπινο ήταν κάποτε το πρόσωπο αυτής της πόλης.

Χωρίς καμιά διάθεση μομφής προς τις εκάστοτε δημοτικές αρχές που πέρασαν, επισημαίνω ότι συχνότατα η ιδιωτική πρωτοβουλία ήταν εκείνη που έχει βάλει κάποιο φραγμό στις συνεχείς απώλειες, με τη μορφή της δωρεάς ιστορικών κτισμάτων και τη δίκαια απαίτηση να παραμείνουν αυτά ως έχουν, σε βάθος χρόνου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το «Κληροδότημα Ράπτη», μια παλιά μαιευτική κλινική στη συμβολή των οδών Σμύρνης και Κερασούντος, που από το 1988 χρησιμοποιείται σαν ο 1ος δημοτικός βρεφονηπιακός σταθμός με την επωνυμία «Ευαγγελίστρια», εις μνήμην της συζύγου του ιατρού-δωρητή.


Το ζητούμενο ωστόσο, είναι η ίδια η Πολιτεία να αντιληφθεί πως η διατήρηση της κάθε είδους κληρονομιάς μας (πολιτιστικής, εικαστικής, πολεοδομικής) δε μπορεί να επαφίεται εσαεί στην καλή πίστη, το μεράκι ή τις προσωπικές επιλογές των πολιτών, αλλά να αποτελεί ΚΡΑΤΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, που πέρα από την τυπική θεσμοθέτησή της (δεν αμφιβάλλουμε άλλωστε ότι υπάρχει) να είναι σε θέση, ευέλικτα, να παράγει ουσιαστικό και άμεσο έργο.




Μόνο έτσι, θα μπορούμε να αισθανόμαστε πως τιμούμε το παρελθόν μας, σεβόμενοι παράλληλα ένα μέλλον που δεν ανήκει σε εμάς, αλλά σε εκείνους που έρχονται.

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Έναρξη εορτασμών για τα 80 χρόνια του Αιγάλεω Α.Ο.!

Με τη διοργάνωση του ετήσιου χορού του Αιγάλεω Α.Ο. εγκαινιάζεται η σειρά των τιμητικών εκδηλώσεων για τα 80 χρόνια από την ίδρυση του ιστορικού συλλόγου της πόλης μας!

Σαν χώρος για τη διεξαγωγή της πρώτης αυτής συγκέντρωσης επιλέχθηκε το κέντρο διασκέδασης "Έπαυλις" (Λεωφόρος Αθηνών-Κορίνθου και Βουλγαροκτόνου 1-Δαφνί), για την Παρασκευή 28 Ιανουαρίου (Ώρα προσέλευσης 9:30 μ.μ.)

Οι προσκλήσεις τιμώνται στα 30 ευρώ κατ' άτομο και περιλαμβάνουν (πέραν του φαγητού) ποτά και αναψυκτικά. Επιπλέον, προσφέρεται πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, με ζωντανή μουσική από τους τραγουδιστές κ.κ. Περπινιάδη και Τσιμογιάννη, καθώς και παρουσία πολυμελούς ορχήστρας.

Παράλληλα, θα πραγματοποιηθεί και η καθιερωμένη κοπή της πίτας, που για πρώτη φορά στα χρονικά θα είναι ταυτόχρονη για όλα τα Αγωνιστικά Τμήματα του Ομίλου (Ποδοσφαιρικό, Καλαθοσφαίρισης Ανδρών, Πετοσφαίρισης Γυναικών και Κολύμβησης).

Προσκαλούνται όλοι οι φίλαθλοι της ομάδας να τιμήσουν με την προσέλευσή τους την εκδήλωση.

ΔΣ Αιγάλεω ΑΟ: "Οι κακοί φίλαθλοι θα αποβληθούν!"

Ανακοίνωση εξέδωσε το ΔΣ της ομάδας του Αιγάλεω ΑΟ, με αφορμή τα θλιβερά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του αγώνα μπάσκετ με το φίλο σωματείο του Διαγόρα Ρόδου. Στην ανακοίνωση τονίζεται ότι η διοίκηση της ομάδας έκανε ότι μπορούσε για να τα αποτρέψει, ενώ δεν παραλείπει να προειδοποιήσει τους παρεκτραπέντες ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι απολύτως καταδικαστέες και θα οδηγήσουν στην αποβολή τους από την αιγαλεώτικη οικογένεια.
Αναλυτικά η ανακοίνωση έχει ως εξής:

"Το Δ.Σ. του ΑΙΓΑΛΕΩ Α.Ο. καταδικάζει απερίφραστα τα επεισόδια της Κυριακής που έγιναν από 2-3 μεμονωμένους οπαδούς στον αγώνα της ομάδος μας με το φίλο σωματείο του ΔΙΑΓΟΡΑ ΡΟΔΟΥ.

Παράγοντες της ομάδος μας κατέβαλαν τεράστιες προσπάθειες για να αποτρέψουν τα συγκεκριμένα γεγονότα που δεν αντιπροσωπεύουν καθόλου το σύνολο των φιλάθλων μας.

Η διοίκηση της ομάδος είναι διατεθειμένη να διαφυλάξει την ηρεμία, το φίλαθλο πνεύμα, τους αθλητές και τις οικογένειες που είναι η πλειοψηφία των μόνιμων φιλάθλων μας.

Η ομάδα μας έχει κάνει την φετινή χρονιά μια τεράστια προσπάθεια αλλαγής ήθους, ύφους και συμπεριφοράς. Έχει συνειδητά την νεανικότερη ομάδα της Β' Εθνικής με παίκτες από τις Ακαδημίες μας. Η Διοίκησή μας είναι αποφασισμένη να διατηρήσει το άριστο κλίμα της ομάδος και θα κάνει τα πάντα για αυτό, συμπεριφορές σαν τις προχθεσινές δεν γίνονται αποδεκτές. Οι κακοί φίλαθλοι θα αποβληθούν από την Αιγαλιώτικη οικογένεια.

ΤΟ Δ.Σ."

Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

Δηλώσεις Κώστα Παπουτσή

Προς τον κόσμο του Αιγάλεω.


Ευχαριστούμε για την συμπαράσταση της Κυριακής, πιστεύω ότι οι φίλαθλοι είδατε ότι κάναμε μια μεγάλη προσπάθεια να κερδίσουμε το παιχνίδι και επειδή την Κυριακή έχουμε ένα ακόμα πιο δύσκολο ματς και σημαντικό, χρειαζόμαστε την βοήθειά σας και με περισσότερο κόσμο, για να κερδίσουμε.

Όσο για μας υποσχόμαστε πως θα κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να κερδίσουμε το παιχνίδι που είναι ένας ακόμα τελικός για όλους.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Καλή χρονιά.

  • Οι δηλώσεις του Κώστα Παπουτσή αναρτήθηκαν και στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας του Αιγάλεω, στη διεύθυνση: http://www.aegaleofc.gr/


Φιλικό Με Νήαρ-Ήστ το μπάσκετ

Του Δημήτρη Τσοπανάκη

11/01/2011 (Από: BasketBlog)


Τη ευκαιρία να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα απέναντι στην Νήαρ Ηστ, θα έχει ο προπονητής του Αιγάλεω Λευτέρης Καλογήρου, καθώς αύριο η ομάδα του θα αντιμετωπίσει στην Καισαριανή το συγκρότημα του Αποστόλη Χατζηγιαννακού (17:00).

Το παρών στο γήπεδο θα δώσουν και οι Άκης Μητρόπουλος και Στέλιος Παπαδάκης, οι οποίοι όμως δεν αποκλείεται να προστατευτούν από το τεχνικό τιμ, καθώς νιώθουν κάποιες μικροενοχλήσεις από τους πρόσφατους τραυματισμούς τους (πρόβλημα στο κουτεπιέ ο πρώτος, διάστρεμμα ο δεύτερος).

Κατά τα άλλα το κλίμα μέσα στην ομάδα έπειτα και από την νίκη επί του Διαγόρα είναι καλύτερο από ποτέ και όλοι ευελπιστούν πως οι καλές εμφανίσεις θα συνεχιστούν και στα επόμενα παιχνίδια, αρχής γενομένης από αυτό με τον Μέγα Αλέξανδρο στην Θεσσαλονίκη.

Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

Ένας χρόνος χωρίς τον αξέχαστο "ψηλό"...

Στις 19 Ιανουαρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από τον αδόκητο χαμό του μεγαλύτερου σκόρερ της ιστορίας του Αιγάλεω Α.Ο., του αείμνηστου Χρήστου Χατζησκουλίδη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της αιγαλιώτικης γης που έχει σκεπάσει το πάλαι ποτέ "μαύρο διαμάντι" του Σίτι και του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα. Το ΑΘΛΟΜΕΤΡΟ θέλωντας να τιμήσει τη μνήμη αυτού του σπουδαίου αθλητή και ανθρώπου έχει ξεκινήσει να δημοσιεύει σε συνέχειες τη βιογραφία του.

  • Στη φωτογραφία που παραθέτουμε, διακρίνεται ο θανών, κατά την εκδήλωση του ΠΣΑΠ το καλοκαίρι του 1983, όταν τιμήθηκε σαν πρώτος σκόρερ του Νοτίου Ομίλου της Β' Εθνικής για την περίοδο που μόλις είχε λήξει.

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

0-0 στο ποδόσφαιρο, νίκη με επεισόδια στο μπάσκετ!

Με διαφορά λίγων ωρών ολοκληρώθηκαν την Κυριακή 9 Ιανουαρίου οι υποχρεώσεις των ανδρικών τμημάτων του Αιγάλεω Α.Ο. σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ.

Το ποδοσφαιρικό τμήμα υποδέχτηκε στο "Σταύρος Μαυροθαλασσίτης" την εκ των πρωτοπόρων στη βαθμολογία του 8ου ομίλου της Δ' Εθνικής ομάδα του ΠΑΟΚ Γλυφάδας και παρά το ότι ήταν ανώτερο από την αντίπαλό του έμεινε στο "στείρο" 0-0, μια αγωνιστική πριν τη λήξη του α' γύρου. Έπεται πλέον η συνάντηση (πάλι στο Αιγάλεω) με τον Ελπιδοφόρο Κηφισιάς που οδηγεί την "κούρσα" της βαθμολογίας και από το αποτέλεσμα αυτό θα κριθούν πολλά για την περαιτέρω τύχη του συλλόγου.

Ο Θωμάς Γράφας χρησιμοποίησε στο ματς τους Σηφάκη, Παπουτσή (ο οποίος πραγματοποίησε ικανοποιητικό "ντεμπούτο" χάρις στη μεγάλη εμπειρία του), Ταμπάκη, Θεόπιστο Παπαδόπουλο, Στριμμένο, Υφαντή (88' Κωνσταντόπουλο), Καραγιάννη, Δουκάκη (ο νεοαποκτηθείς έδειξε πολύ καλά στοιχεία), Τσαραούση (46' Μπαντούνα), Τουρκοχωρίτη και Κατσαρός (78' Φούντα).


Μόλις δυο ώρες νωρίτερα, στο κλειστό "Σταύρος Βενέτης" η ομάδα μπάσκετ έφθασε σε μια πολύτιμη νίκη επί του Διαγόρα Ρόδου για το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας (10η αγωνιστική), με σκορ 71-69.

Δεκάλεπτα: 25-18, 42-35, 57-47, 71-69.

Ωστόσο, την επιτυχία αυτή του Αιγάλεω σκίασαν θλιβερά επεισόδια που έλαβαν χώρα εντός του αγωνιστικού χώρου, με συνέπεια τώρα η ομάδα να απειλείται με τιμωρία και αποκλεισμό της έδρας της, για πολλοστή δυστυχώς φορά τα τελευταία χρόνια...

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το φύλλο αγώνα: "Τρία λεπτά πριν τη λήξη πετάχτηκαν ένας αναπτήρας, ένα αναμμένο τσιγάρο και ο αγώνας διακόπηκε για πέντε λεπτά. Οπαδός της γηπεδούχου ομάδας εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο και επιχειρώντας να επιτεθεί σε παίκτες της Β' ομάδας, απομακρύνθηκε από την αστυνομία και παράγοντες της Α' ομάδας.
Στη λήξη οπαδός της γηπεδούχου ομάδας εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο και κατευθύνθηκε στον πάγκο της Β' ομάδας χτυπώντας το νούμερο 7 στο κεφάλι. Απομακρύνθηκε από παράγοντες της Α' ομάδας".
 
Ανταπαντώντας, η διοίκηση της ομάδας υποστηρίζει ότι τα επεισόδια (τα οποία καταδικάζει) πυροδότησε η ανοχή των διαιτητών στην αντιαθλητική συμπεριφορά ορισμένων παικτών του Διαγόρα Ρόδου, οι οποίοι προκαλούσαν τους οπαδούς του Αιγάλεω με χειρονομίες και απειλές για τον επαναληπτικό αγώνα.
 
Η σύνθεση:
ΑΙΓΑΛΕΩ (Καλογήρου - Μπαστούνης): Παπούλιας 4, Γεωργακίου, Παπαδάκης 18 (4), Κατσαντώνης 3 (1), Μητρόπουλος 11 (1) Λαμπρόπουλος, Συριστατίδης 15 (1), Λαρεντζάκης, Πλουμής, Χάλαρης 2, Γκέρος 11, Κούκουρας 7 (1).

0-0 ο Διαγόρας, δεν άντεξε ο Κρόνος...

Επιτυχία για τον Διαγόρα Δρυοπιδέων θα πρέπει να θεωρηθεί η λευκή ισοπαλία (0-0) που κατόρθωσε να αποσπάσει μέσα στην έδρα του ΓΣ Αμαρουσίου για την 14η αγωνιστική στη Β' κατηγορία (Β' όμιλος) και έτσι την επόμενη αγωνιστική θα υποδεχτεί με άλλον αέρα στο ΔΑΚ Αιγάλεω τον Γ.Σ. Αργυρούπολης που βρίσκεται στην 5η θέση της βαθμολογίας. Ο Διαγόρας έχει συλλέξει μέχρις στιγμής 15 βαθμούς (3 νίκες, 6 ισοπαλίες, 4 ήττες) και δεν ανησυχεί ιδιαίτερα, ωστόσο υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος στο πρωτάθλημα μέχρι την τελική σωτηρία.

Ο Διαγόρας έπαιξε με τους Γεράρδο, Τζωρτζάτο, Τσιαντή, Λεβεντόπουλο, Τσιρδήμο, Τσέτσο, Μούτσα (65' Μαρτίνο), Ιωάννου (81' Τσολάκογλου), Χίο, Πάλι (46' Τσούτσα) και Κασάπι.

Στον αντίποδα, απελπιστική είναι η κατάσταση για τον Κρόνο Αιγάλεω, μετά και τη νέα του ήττα στο Γαλάτσι από την ισχυρή Κορωνίδα με 3-1. Η ομάδα έχει κατρακυλήσει στην 13η θέση του Α' ομίλου της Γ' κατηγορίας με 9 βαθμούς (3 νίκες σε 13 ματς), παρά το ελπιδοφόρο ξεκίνημά της.

Ο Κρόνος προσπάθησε με όλες τις δυνάμεις του για το θετικό αποτέλεσμα και παρά το ότι βρέθηκε από νωρίς (25') πίσω στο σκορ, απείλησε άμεσα τους γηπεδούχους. Στο 30' ο Ντοξάνι αστόχησε σε πέναλτι αλλά πέντε λεπτά μετά ο Καρασαββίδης ισοφάρισε τον αγώνα (1-1). Ωστόσο ο Κρόνος λύγισε για δεύτερη φορά ένα τέταρτο πριν το τέλος (75'), ενώ οι παίκτες της Κορωνίδας ολοκλήρωσαν τη νίκη τους στο 82ο λεπτό.

Ο Κρόνος χρησιμοποίησε τους Σκαμπά, Πιτάρχα, Φουντουκίδη, Βεληβασάκη, Χρ. Μέγα, Σπηλιόπουλο, Ντοξάνι, Αγγελόπουλο, Κουκάκη, Καρασαββίδη και Γυφτοκώστα (46' Παπαλαγίδη).

Το Σάββατο η  ιστορική Ιεράπολη, που βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στον ίδιο όμιλο με τον Κρόνο με 11 βαθμούς, γνώρισε τη συντριβή στο γήπεδο Ορυζομύλων με 1-4 από τον Κεραυνό Πετρούπολης, ενώ την Κυριακή ο Ορφέας "σκόνταψε" (2-2) στο ΔΑΚ με αντίπαλο το Παγκράτι, για τη 14η αγωνιστική στον 3ο όμιλο της Β' κατηγορίας και είναι στη 10η θέση της κατάταξης.


Ε.Π.Σ.Π.: "Καλπάζει" η Ελλάς Ποντίων!

Τη δέκατη συνεχή της νίκη πέτυχε η Ελλάς Ποντίων, στο πλαίσιο της 11ης αγωνιστικής του Α' ομίλου της Α' κατηγορίας Πειραιά και εξακολουθεί να οδηγεί την κούρσα ανόδου στη Δ' Εθνική. Αυτή τη φορά, "θύμα" της Ελλάδας αποτέλεσαν οι Νέοι Δραπετσώνας, που ηττήθηκαν μέσα στην έδρα τους με σκορ 0-4 (ημίχρονο 0-3).

Σπουδαίο διπλό η ΑΕ Αιγάλεω!

Συνεχίζονται και στο 2011 οι θρίαμβευτικές νίκες της Α.Ε. Αιγάλεω του Βαγγέλη Κουρεντζή, ιδιαίτερα εκτός έδρας. Το Σάββατο 8 Ιανουαρίου η ομάδα πραγματοποίησε απόλυτα επιτυχημένο "ποδαρικό" στο νέο έτος, επικρατώντας με το ευρύ 4-1 μέσα στην Πετρούπολη επί της τοπικής Αναγέννησης, για το πλαίσιο της 14ης αγωνιστικής.

Η ασφυκτική πίεση που άσκησαν καθ' όλη τη διάρκεια του α' ημιχρόνου οι παίκτες της ΑΕ Αιγάλεω καρποφόρησε στο 36ο λεπτό όταν ο Πάπα των γηπεδούχων κάρφωσε τη μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του για το 0-1. Οκτώ λεπτά αργότερα (44') ο Παπαμιχαήλ πέτυχε το δεύτερο γκολ (0-2) και έστειλε τους συμπάικτες του χωρίς άγχος στα αποδυτήρια. Με το ξεκίνημα της επανάληψης και έχοντας δυο τέρματα εις βάρος τους, οι παίκτες της Αναγέννησης ανέλαβαν πρωτοβουλία με συνέπεια γρήγορα να μειώσουν το σκορ (57') σε 1-2. Άμεση όμως ήταν και η αντίδραση των ποδοσφαιριστών της ΑΕ Αιγάλεω που ξανά με τον Παπαμιχαήλ (59') σκόραραν για τρίτη φορά, "καθαρίζοντας" ουσιαστικά τον αγώνα. Στο 62' ο Σπυρόπουλος διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα, ενώ στο 85' ο Γεωργακόπουλος αστόχησε σε πέναλτι που είχε υποδείξει ο διαιτητής Μπαϊρακτάρης.

Η σύνθεση: Παπαδούλης, Αλευράς, Χαρισάκης, Ξυράφης, Παπαμιχαήλ, Πούλιος, Γεωργακόπουλος, Σπυρόπουλος, Κοτσαμπάς (66' Κ. Πιστόλης), Τζόμπε (60' Ευριπιώτης), Παυλίδης (46' Μπίτσικας).

Έπειτα από 14 αγώνες, η ΑΕ Αιγάλεω βρίσκεται στη μέση της βαθμολογίας με 19 βαθμούς (6 νίκες, 1 ισοπαλία, 7 ήττες) και η παραμονή της στην κατηγορία θα πρέπει να θεωρείται εξασφαλισμένη. 

Οι υποχρεώσεις του αιγαλιώτικου συλλόγου για τον πρώτο γύρο στον Β' όμιλο της Α' κατηγορίας ΕΠΣΑ ολοκληρώνονται το επόμενο σαββατοκύριακο, με την αναμέτρηση ΑΕ Αιγάλεω-Καματερού.

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Αβραάμ Καλλινικίδης: Ο χαρισματικός!

Ο δυναμικός φόργουορντ και πρώην αρχηγός της μπασκετικής ομάδας του «Σίτι» Αβραάμ (Άκης) Καλλινικίδης είναι μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές στην ιστορία του συλλόγου, καθώς αγωνίσθηκε με τα χρώματά του για 13 συναπτά έτη.


Αποκτήθηκε το καλοκαίρι του 1996 από τον Τυφώνα και έκτοτε καθιερώθηκε στη βασική πεντάδα του Αιγάλεω, της οποίας αποτέλεσε αναντικατάστατο μέλος, αφού τα παιχνίδια απ’ τα οποία απουσίασε μετρώνται στα δάκτυλα!

Πιστός «εραστής» της ομάδας, «ψυχή» και εμπνευστής των συμπαικτών του, ο Καλλινικίδης ήταν για χρόνια το πλέον αγαπημένο παιδί της κερκίδας των οπαδών, αφού το ταλέντο, η μαχητικότητα αλλά και το φιλότιμό του εκτιμήθηκαν ιδιαιτέρως από τους πάντες στην πόλη.

Αιγάλεω και παίκτης ανέβηκαν μαζί τα σκαλιά των κατηγοριών, από το τοπικό πρωτάθλημα της ΕΣΚΑ έως την Α1 ανδρών!

Μετά τον προ διετίας υποβιβασμό του συλλόγου, ο Καλλινικίδης συνεχίζει τη σπουδαία καριέρα του με τη φανέλα της ΑΕΚ.



Ακολουθεί ένα ενδιαφέρον στατιστικό με τις συμμετοχές του στην ομάδα μας.



Περίοδος/κατηγορία/συμμετοχές



1996-97/Α’ ΕΣΚΑ/28

1997-98/Γ’ Εθνική/22

1998-99/ Γ’ Εθνική/14

1999-00/ Β’ Εθνική/23

2000-01/Γ’ Εθνική/26

2001-02/Β’ Εθνική/22

2002-03/Β’ Εθνική/26

2003-04/Β’ Εθνική/26

2004-05/Α2’ ΕΟΚ/26

2005-06/Α2’ ΕΟΚ/30

2006-07/Α1’ ΕΣΑΚΕ/25

2007-08/Α1’ ΕΣΑΚΕ/26

2008-09/Α1’ ΕΣΑΚΕ/26

Τ' αστέρια του Αιγάλεω Α.Ο.: Γιώργος Ροκίδης


Ο Γιώργος Ροκίδης είναι ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε η ομάδα του Αιγάλεω Α.Ο.


Πρωτοεμφανίσθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία και συγκεκριμένα στην αρχή της περιόδου 1962-63, στην αναμέτρηση της ομάδας μας με τον Εθνικό Πειραιώς για το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής κατηγορίας.

Αγωνιζόμενος με ιδιαίτερη επιτυχία ως μέσος και επιθετικός, γρήγορα συγκέντρωσε τα βλέμματα πάνω του και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του κίνησε το ενδιαφέρον μεγαλύτερων συλλόγων.

Το καλοκαίρι του 1963 συγκροτείται -κατόπιν πρωτοβουλίας του Ανδρέα Βγενόπουλου- η Μικτή Αθηνών στην οποία καλούνται από το Αιγάλεω ο Ροκίδης και ο Λάκης Μαραμενίδης. Η Μικτή ταξιδεύει για αγώνες επίδειξης σε Καναδά (Τορόντο και Μόντρεαλ) και ΗΠΑ (Νέα Υόρκη), όπου ο Ροκίδης πραγματοποιεί εξαιρετικές εμφανίσεις. Στο Τορόντο μάλιστα, βρέθηκε αντίπαλος του φημισμένου Τσέζαρε Μαλντίνι, ο οποίος αγωνιζόταν με το συγκρότημα της “New Italia”.

Με τη λήξη της σεζόν 1963-64 ο ήδη τότε διεθνής με την Εθνική ομάδα των Νέων Ροκίδης κάνει το μεγάλο βήμα, καθώς μετεγγράφεται στον Παναθηναϊκό και η μετακίνηση εκείνη (μαζί με του Αγανιάν, από τον Παναιγιάλειο στον Ολυμπιακό) καταγράφεται ως η σπουδαιότερη της εποχής.

Με τους «πράσινους» ο Ροκίδης θα διαπρέψει (ειδικά στην τετραετία 1967-70), καθώς συμμετείχε (έως και το 1971-72) σε 93 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, επιτυγχάνοντας παράλληλα και 8 τέρματα. Το 1969-70 μαζί με τον αείμνηστο Δημητρίου αναδεικνύονται σε πολυτιμότεροι παίκτες του «τριφυλλιού», τόσο από πλευράς συμμετοχών, όσο και συνολικής απόδοσης.

Δυστυχώς, κάποιοι τραυματισμοί στέρησαν τη συνέχεια της καριέρας του και τη σπουδαία εξέλιξη που έως τότε διαγραφόταν σίγουρη. Ωστόσο, ο Γιώργος Ροκίδης κατέχει περίοπτη θέση στην ποδοσφαιρική ιστορία της χώρας μας και λόγω χαρακτήρα, αλλά το κυριότερο λόγω ποδοσφαιρικής αξίας.

Συναντήσαμε πρόσφατα το σπουδαία αυτό παλαίμαχο ποδοσφαιριστή, ο οποίος με χαρά δέχθηκε να μας παραχωρήσει τη συνέντευξη που ακολουθεί:



Θυμίστε μου την πρώτη εμπειρία που είχατε από το ποδόσφαιρο.



Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, λίγο πριν το δημοτικό, παίζαμε στις αλάνες του Αιγάλεω, στα περιβόλια του Μαρκίδη. Αργότερα ο πατέρας μου από χόμπι έφτιαξε παιδική ποδοσφαιρική ομάδα, που ονόμασε «Έλλη» (προς τιμή της πολεμικής φρεγάτας) και η οποία είχε ομοιόμορφες εμφανίσεις κι έδινε φιλικά παιχνίδια στην πλατεία του Τσάπου. Το 1958 ο Τρύφωνας Τζανετής -τότε προπονητής της ανδρικής ομάδας του Αιγάλεω-μάζεψε και δοκίμασε περίπου 150 παιδιά της ευρύτερης περιοχής στο γήπεδο της Δημαρχίας («Λαμαρίνες»). Επιλέγοντας εξ’ αυτών, συγκρότησε τέσσερις ομάδες οι οποίες συμμετείχαν σε ένα «εσωτερικό» πρωτάθλημα και διαγωνίζονταν μεταξύ τους πριν την έναρξη των αγώνων της Β’ Εθνικής στο Αιγάλεω, μπροστά σε γεμάτες κερκίδες. Σε διάστημα δύο ετών –μέχρι το 1960- καθιέρωσε εκτός από τα κυριακάτικα ματς και προπόνηση κάθε Δευτέρα, αλλά και φιλικά παιχνίδια με τις παιδικές ομάδες της ΑΕΚ, του Παναθηναϊκού, του Πανιωνίου και του Απόλλωνα. Παράλληλα ξεχώρισε τους καλύτερους και φρόντισε να τους δεσμεύσει με δελτία. Από εκείνη τη φουρνιά αναδείχτηκαν οι Λυκουρίνος, Ντουντούμης, Ζαρδαμόπουλος, Λαζαρίδης, Μουρίκης, Μανιάτης. Το 1962 έκανα το ντεμπούτο μου με την ανδρική ομάδα του Αιγάλεω στην Α’ Εθνική και το ίδιο έτος κλήθηκα στην Εθνική Ομάδα των Νέων για την πρόκριση κατ’ αρχή και έπειτα τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων στο Λονδίνο (Απρίλης 1963).



Τι κλίμα επικρατούσε τότε στο Αιγάλεω και τι διαφορές βρήκατε στον ΠΑΟ;



Στην ανδρική ομάδα του Αιγάλεω έπαιξα δύο ποδοσφαιρικές σεζόν (1962-63, 1963-64). Η χώρα προσπαθούσε να ορθοποδήσει από τα δεινά του εμφυλίου, σταδιακά επουλώνονταν τα τραύματα και αναπτύσσονταν συνεκτικοί δεσμοί στις εκάστοτε μικροκοινωνίες. Στις συνοικιακές ποδοσφαιρικές ομάδες επικρατούσε έντονα παρεΐστικο κλίμα, με φιλικές σχέσεις των παικτών, προπονητών και παραγόντων. Όλοι έπαιζαν για τη φανέλα, όσο παρωχημένο κι αν ακούγεται αυτό για το ποδοσφαιρικό σήμερα, την εποχή του άκρατου επαγγελματισμού και των ληξιπρόθεσμων συμβολαίων.



Τις δε διαφορές μεταξύ Αιγάλεω και ΠΑΟ εύκολα μπορώ να παραλληλίσω με τις διαφορές Ανατολικού και Δυτικού (τότε) Βερολίνου. Ο ΠΑΟ ήταν πολύ μπροστά σε διοικητική οργάνωση, διέθετε ποιότητα γηπέδου, αποδυτηρίων, ιματισμού, είχε καθορισμένους πρωταγωνιστικούς στόχους, απολάμβανε αναγνωρισιμότητα και εκτός Ελλάδος. Οι παίκτες του ΠΑΟ ήταν μονίμως στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και απασχολούσαν τον Τύπο ακόμα και με την εξωγηπεδική τους ζωή, ήταν δηλαδή με την ορολογία της show-business αστέρες. Πρόεδροι του συλλόγου ήταν επιφανείς άνδρες της πολιτικής και της επιχειρηματικής ελίτ της χώρας, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους Μοάτσο (δεξί χέρι του Καραμανλή), Απόστολο Νικολαΐδη (μεγάλος επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης της SOFTEX), Πανουργιά (μεγαλοδικηγόρος) και Παπαναστασίου (γ.γ. Υφ. Αθλητισμού και εκ των ιδρυτών του ΠΑΟ). Προπονητές του συλλόγου διετέλεσαν μεγάλα ονόματα έως και μυθικές μορφές του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, όπως οι Πούσκας, Μπόμπεκ κ.α.



Ποίους είχατε συμπαίκτες εκεί;



Όταν μετεγγράφηκα στον ΠΑΟ, το 1964, είχα συμπαίκτες εκεί εννέα διεθνείς (μεταξύ των οποίων τους Καμάρα, Δομάζο, Λουκανίδη, Σούρπη) και στη συνέχεια όλη την ομάδα του Γουέμπλεϊ (Αντωνιάδης, Γραμμός, Ελευθεράκης, Οικονομόπουλος, Τομαράς, Μητρόπουλος κ.α.)



Ποιος προπονητής σας βοήθησε περισσότερο;



Από όλους τους προπονητές μου είχα κάτι να πάρω και με όλους είχα καλές σχέσεις, μεταξύ των οποίων και μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου και του ελληνικού ποδοσφαίρου, όπως οι Πούσκας, Μπόμπεκ, Χουάν Χόκμπεργκ (ουρουγουανός), Λιούμπισα Σπάϊτς (γιουγκοσλάβος), Σάνον, Μπέλα Γκούντμαν, Πετρόπουλο, Τζανετή, Μάγειρα, Λευτέρη Αντωνιάδη. Πιο πολύ όμως μου έχουν εντυπωθεί στη μνήμη μου οι Χρήστος Ρίμπας και Γαβρίλος Γαζής.



Τι αισθανθήκατε αγωνιζόμενος ως αντίπαλος του Αιγάλεω;



Έπαιξα πολλές φορές αντίπαλος του Αιγάλεω. Τα συναισθήματα ήταν πάντα έντονα και ιδιαίτερα, αφού ήταν η ομάδα με την οποία ντεμπουτάρισα στην Α’ Εθνική και κλήθηκα σε μία εκ των εθνικών ομάδων, την Νέων (επί ημερών ΠΑΟ έπαιξα επίσης στην Ελπίδων και στην Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ τραυματισμοί μου στέρησαν τη συμμετοχή στην Εθνική Ανδρών). Χαρακτηριστικά θυμάμαι ένα παιχνίδι στη Λεωφόρο, το 1970, όπου ο ΠΑΟ νίκησε με 4-0 το Αιγάλεω. Δεν είχα διάθεση και δεν πανηγύρισα κανένα από τα τέρματα που σημειώσαμε. Από την άλλη, ευτυχώς δεν είχα συμμετοχή στην ήττα από το Αιγάλεω με 0-2 την χρονιά του Γουέμπλεϊ.



Ποια ήταν η κορυφαία στιγμή στην καριέρα σας;



Πολλές στιγμές, πέντε πρωταθλήματα, δύο νταμπλ, τρεις τελικοί Κυπέλλου, όμορφα γκολ. Και βέβαια κορυφαία στιγμή ο τελικός του Γουέμπλεϊ, παρά το γεγονός ότι ένας σοβαρός τραυματισμός μου στέρησε την ευκαιρία για συμμετοχή. Και μικρότερες στιγμές, που μου έχουν εντυπωθεί έντονα, ίσως κι επειδή ήταν οι μεγαλύτερες μέχρι την επόμενη (που μοιραία τις επισκίαζε). Όπως το πρώτο μου γκολ με το Αιγάλεω στον εκτός έδρας αγώνα με τη Νίκη Βόλου (νικήσαμε 2-1 με τον Μαραμενίδη να σημειώνει το πρώτο τέρμα), που ήταν γκολ παραμονής στην Α’ Εθνική. Όπως το επιβλητικό 7-2 επί της Εθνικής Νέων της Γερμανίας (των Μπεκενμπάουερ, Μάγιερ, Ποτ, Σβάτσενμπερκ, κ.α.) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων στο Λονδίνο και τα χειροκροτήματα και οι επευφημίες από τις άλλες αποστολές.



Υπάρχει κάποιο γκολ που θυμάστε ιδιαίτερα;



Το γκολ στο 1-0 επί του Ολυμπιακού το 1968 στη Λεωφόρο, στο ντέρμπι που χαρακτηρίστηκε από την κόντρα των προπονητών Πετρόπουλου (ΠΑΟ) και Μπόμπεκ (ΟΣΦΠ). Έκλεψα την μπάλα από τον Μίλλερ, το ένα-δύο με τον Ελευθεράκη και αριστερό σουτ στα γκολπόστ που «βλέπουν» προς Πατησίων.



Επίσης το 1969 στο Κύπελλο Κυπελλούχων με αντίπαλο τη βελγική Ντάριγκ. Στο πρώτο ματς είχαμε χάσει με 2-1. Στη Λεωφόρο το παιχνίδι δεν πήγαινε καλά, λευκή ισοπαλία μέχρι πέντε λεπτά πριν τη λήξη. Τότε μπήκα αλλαγή, ο Αριστείδης Καμάρας έκανε βαθύ γέμισμα στην αντίπαλη περιοχή, όπου διεκδίκησε τη μπάλα ο Αντώνης Αντωνιάδης με το βέλγο σέντερ-μπακ. Η μπάλα κατέληξε έξω από τη μεγάλη περιοχή, όπου την κοντρόλαρα με το στήθος κι έκανα ένα δυνατό αριστερό σουτ. Η πρόκριση ήταν πια δική μας, στις καθυστερήσεις σημειώσαμε και δεύτερο τέρμα.



Τι κερδίσατε και τι χάσατε απ’ το ποδόσφαιρο;



Κέρδισα αναγνώριση, έντονα συναισθήματα που μόνο ο αθλητισμός μπορεί να προσφέρει, ταξίδια, φιλίες, γνωριμίες, κοινωνική μόρφωση, εμπειρίες ζωής και σφυρηλατημένο χαρακτήρα.



Απώλειες δεν υπήρχαν, με εξαίρεση ίσως την ταλαιπωρία από τραυματισμούς και τις σοβαρές χειρουργικές επεμβάσεις.



Σήμερα είστε σε επαφή με το άθλημα, ή όχι;



Μέχρι το 2005 και για τριάντα έτη άσκησα το επάγγελμα του προπονητή στις ομάδες των Χανίων (Β’ Εθνική), Αίαντα Σαλαμίνος, Ζακύνθου, Αστέρα Αμαλιάδος, Παπάγου, Α.Ο. Κέρκυρας, Α.Ο. Όλυμπου, Λευκίμμης. Γεύτηκα ανόδους κατηγοριών, πολλές και πλούσιες στιγμές, μαζί και απογοητεύσεις (αναπόφευκτες στον αθλητισμό), με συνολικό απολογισμό οπωσδήποτε θετικό. Πλέον, αν και χωρίς ενεργό συμμετοχή, μέσα από τις φιλίες και τις σχέσεις με ανθρώπους του χώρου και βοηθούσης της εμπειρίας που αποκόμισα από τις θέσεις παίκτη και προπονητή, διατηρώ την επαφή μου με το ποδόσφαιρο, παρακολουθώ τις εξελίξεις και διαμορφώνω άποψη.



Σας ευχαριστώ θερμά.