Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου 2017

Ο βαθμός που χάρισε την άνοδο !

Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1982 (ημέρα Τετάρτη) ξεκίνησε το τελευταίο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας με τη μορφή δυο ομίλων (Νότιου και Βόρειου) και η ομάδα της πόλης μας υποδέχθηκε στο Δημοτικό Στάδιο την ισχυρότατη Κόρινθο που προερχόταν από την Α΄ Εθνική κατηγορία (είχε αγωνιστεί στα τρία πρώτα Επαγγελματικά Πρωταθλήματα).



Ο τότε προπονητής του Αιγάλεω Ανδρέας Σταματιάδης είχε συμπεριλάβει στη 16άδα τους δυο τερματοφύλακες Βαλλιάνο και Δαδίτσο καθώς και τους Δαμιανίδη, Ούτσικα, Παϊσανίδη, Γ. Κωνσταντόπουλο, Βονόρτα, Μανδραφλή, Παντελή, Σάμιο, Πηγαδίτη, Νικολού, Τσίκα, Βαλαχά, Χατζησκουλίδη και Αθανασιάδη.

Από την άλλη, ο τεχνικός της Κορίνθου Γιάννης Ζαφειρόπουλος είχε πάρει στην αποστολή τους Στέφα, Παπαϊωάννου (μέχρι λίγους μήνες πριν παίκτη του "Σίτι"), Ζάρκο, Μαραγκό, Κουρμπανά, Κίρκα, Καρανίκα, Πολυχρονόπουλο, Μπεκιάρη (ακολούθως παίκτη του Αιγάλεω), Γεροθόδωρο και Καρσιώτη (αρχική ενδεκάδα) όπως και τους Μυλωνά, Μαυρονάσιο (αμφότεροι πρώην παίκτες του Αιγάλεω), Καλκούνο, Καρασταμάτη, Κανέλλο και Αλεξόπουλο.

Το Αιγάλεω ξεκίνησε με ενθουσιασμό και κατάφερε μάλιστα να προηγηθεί στο σκορ με γκολ του Βαγγέλη Σάμιου. Ωστόσο οι έμπειροι παίκτες των φιλοξενούμενων αντέδρασαν σωστά και γρήγορα έφτασαν στην ισοφάριση από τέρμα που σημείωσε ο Πολυχρονόπουλος. Το σκορ δεν άλλαξε έως τη λήξη, όμως μια αλλαγή των Κορινθίων στάθηκε μοιραία για αυτούς, καθώς ο νεοεισελθών Πέτρος Κανέλλος δεν είχε θεωρημένο δελτίο υγείας.

Το Αιγάλεω κατέθεσε ένσταση αντικανονικής συμμετοχής, η οποία, ως συνήθως στην Ελλάδα, εκδικάσθηκε με καθυστέρηση και τελικά, ύστερα από πολλές αναβολές κλπ έγινε δεκτή. Το αποτέλεσμα άλλαξε από ισοπαλία σε "νίκη στα χαρτιά" (2 - 0 άνευ αγώνα) και με τον βαθμό αυτό η ομάδα μας κατάφερε να υποσκελίσει το Διαγόρα Ρόδου και να ανακηρυχθεί πρωταθλήτρια.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αντίο, Αλέκο Κοτσάκη

Ο Αλέκος Κοτσάκης με τον κουνιάδο του και πρόεδρο του Αιγάλεω, Γιάννη Παλτόγλου στο "Ι.Λ.Ο.Α" (14-6-2017) Πίσω διακρίνονται οι αεί...