Η Ισχύς εν τη Ενώσει

ΔΙΕΚΡΙΝΗΣΗ: Το παρόν ιστολόγιο λειτουργεί ενίοτε και σαν συμπλήρωμα τής ηλεκτρονικής/έντυπης εφημερίδας "Αιγάλεω".

Επισκεφτείτε και το Forum της εφημερίδας "ΑΙΓΑΛΕΩ"


Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Ντροπή σας κύριοι!

Σαββατοκύριακο-παρωδία για το πάλαι ποτέ "κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης". ΜΑΤ στους αγωνιστικούς χώρους, φίλαθλοι απορημένοι αλλά συμπάσχοντες με τους απεργούς του ΠΣΑΚ, πολιτεία αμέτοχη και "κουφή" στα αιτήματα των αθλητών, μεγαλοπαράγοντες που τους ενδιαφέρει μόνο η τσέπη τους, προπονητές αμήχανοι και μπερδεμένοι, μια θλιβερή διελκυστίνδα χωρίς αρχή και τέλος. Ντροπή σας μεγαλόσχημοι κύριοι του ΕΣΑΚΕ, της ΕΟΚ και του Υφυπουργείου Αθλητισμού. Η ελληνική αθλητική κοινωνία (και όχι μόνο) γυρίζει με την όπισθεν δεκαετίες πίσω, σε καταστάσεις που δεν κολακεύουν κανένα. Ο κατήφορος θα συνεχισθεί, όσο μένουμε ασυγκίνητοι μπροστά σε δίκαιες διεκδικήσεις εργαζομένων, που δεν είναι στην πλειοψηφία τους "σταρ". Μπράβο στο Λάζαρο Παπαδόπουλο για το σθένος και το κουράγιο του να συγκρουσθεί με το κατεστημένο αλλά και να εμπνεύσει τους συναγωνιστές του.

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ


Μία ακόμα προεκλογική περίοδος άρχισε με οξυμένα τα πνεύματα και τα πάθη μεταξύ των κομμάτων, για μια ακόμα φορά οι υποψήφιοι δήμαρχοι κονταροχτυπιούνται για το ποιός θα κάνει τα περισσότερα έργα για το «καλό» των δημοτών. Όλα αυτά φαίνονται τόσο τετριμμένα, τόσο βαρετά που είναι να αναρωτιέσαι πως κατάντησε έτσι η δημοκρατία. Η δημοκρατία που για χάρη της έχουν θυσιαστεί άνθρωποι, τώρα έχουμε καταντήσει να μην θέλουμε να πάμε να ψηφίσουμε!!!!
Στο δήμο Αιγάλεω στην παραμελημένη αυτή περιοχή, που για χρόνια βρίσκεται στην ανυποληψία ΟΛΩΝ των κυβερνώντων, υπάρχουν τόσα που πρέπει να γίνουν ….
Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθώ στην ιστορική ομάδα του Αιγάλεω που ταλανίζεται στις μικρές κατηγορίες ενώ θα έπρεπε να παίζει στη σούπερ λίγκ. Η συσπείρωση γύρω από την ομάδα θεωρείται απαραίτητη έτσι ώστε να ξεπεράσει τις παρούσες δυσκολίες. Ο Δήμος οφείλει να συνεισφέρει με όλες τις δυνάμεις του προς αυτή την κατεύθυνση , η νέα δημοτική αρχή που θα εκλεγεί θα πρέπει να ασχοληθεί με ζήλο για την αγωνιστική ανάταση της ομάδας για να την ξαναδούμε στα σαλόνια. Το γήπεδο υπάρχει και μπορεί να γίνει το στολίδι της Δυτικής Αθήνας και όχι μόνο. Ως προ το οικονομικό, που είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα, μπορεί την ομάδα να την αναλάβει εξ ολοκλήρου ο Δήμος μέσα από την δημιουργία εταιρείας λαϊκής βάσης. Επίσης θα ήθελα να τονίσω ότι οι καλές προθέσεις πάντα περισσεύουν, η αποφασιστικότητα και η θέληση πάντα λείπουν.
Τελειώνοντας θα ήθελα να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον ακούραστο και αγνό φίλαθλο του Αιγάλεω, τον αδελφικό μου φίλο κ. Νίκο Δ. Νικολαϊδη, που μου έδωσε αυτό το βήμα για να εκφράσω τις απόψεις μου.

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Σε αδιέξοδο το πρωτάθλημα ΕΣΑΚΕ!


Κανένα αποτέλεσμα δεν είχαν οι προσπάθειες σύγκλισης μεταξύ των εκπροσώπων του ΠΣΑΚ και της ΕΟΚ, προκειμένου να ξεκινήσει το πρωτάθλημα της Α1 ανδρών ΕΣΑΚΕ. Οι έλληνες καλαθοσφαιριστές, δια στόματος του προέδρου τους Λάζαρου Παπαδόπουλου επιμένουν στην αποχή τους διεκδικώντας πάγια αιτήματα που έχουν να κάνουν κύρια με την προστασία των εαυτών τους αλλά και των ανασφάλιστων συναδέλφων τους (!) της Α2.

Η κορυφαία ελληνική μπασκετική διοργάνωση διέρχεται μεγάλη κρίση, τη στιγμή που από το θεσμό του κυπέλλου αποκλείσθηκε χωρίς αγώνες η συμμετοχή του Αμαρουσίου το οποίο έως πρόσφατα μαστίζετο από έντονα διοικητικά και οικονομικά προβλήματα.

Έντονος είναι ο προβληματισμός που επικρατεί στις τάξεις των φίλων του αθλήματος, το οποίο κατά το παρελθόν και όχι μόνο έχει χαρίσει ύψιστες διακρίσεις στον ελληνικό αθλητισμό. Το ερώτημα είναι για ακόμη μια φορά, αν τελικά υπάρχει η απαραίτητη πολιτική βούληση για να διευθετηθούν οι όποιες διαφορές για να ανακτήσει επιτέλους το μπάσκετ της χώρας μας την τραυματισμένη του αξιοπιστία.

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Εβδομήντα-πέντε μήνες μετά...


Ήταν καλοκαίρι του 2004, όταν η Ελλάδα ζούσε τον αθλητικό της "μύθο", με την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου (μια πρωτόγνωρη διάκριση!) αλλά και την επιτυχημένη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, παρά το ελαφρύ ...κατσούφιασμα που προκάλεσαν στο Ολυμπιακό Πνεύμα οι υποθέσεις ντοπέ κορυφαίων αθλητών μας (ονόματα δε λέμε...)

Τα χρόνια κύλησαν και ήδη διανύουμε το τέλος του 2010. Ο θόρυβος κόπασε, πολλ΄αειπώθηκαν, αλλά δυστυχώς ελάχιστα έγιναν στην κατεύθυνση του να ωφεληθεί πραγματικά ο αθλητισμός μας από εκείνα τα ιστορικά επιτεύγματα. Παρόμοια βήματα προς τα πίσω έγιναν όπως με λύπη διαπιστώνουμε και στον τομέα καλαθοσφαίριση, αφού παρά τις πολλές επιτυχίες της Εθνικής Ομάδας και των συλλόγων η εικόνα των εγχώριων διοργανώσεων παραμένει νεφελώδης.

Για να γυρίσουμε όμως στην ουσία: Τα περίφημα Ολυμπιακά "Μεγάλα Έργα" ελάχιστα αξιοποιήθηκαν, καθώς στην καλύτερη των περιπτώσεων έχουν μετατραπεί σε ...αγρούς, αφού ακόμη και η στοιχειωδώς απαιτούμενη συντήρησή τους αποτελεί ανέκδοτο.

Όσον αφορά στο ποδόσφαιρο τώρα, παραθέτω τι έγραφα το 2004 για να βγουν τα απαραίτητα συμπεράσματα:

Δημοσίευμα: 5-7-2004 (Για το www.egaleocity.gr)

"Πανάξια στην κορυφή της Ευρώπης!

Το όνειρο έγινε πραγματικότητα!

Η Ελλάδα είναι η νέα Πρωταθλήτρια Ευρώπης αφού με την εκπληκτική της απόδοση καθ'όλη τη διάρκεια του τουρνουά, άφησε άφωνο τον πλανήτη και ανέβηκε πανάξια στην κορυφή, κατακτώντας την πρώτη θέση στο EURO 2004!
Ότι και να ειπωθεί για αυτό το ανεπανάληπτο θαύμα των διεθνών μας και του προπονητή Όττο Ρεχάγκελ θα είναι λίγο.

Αντί για εμας, μίλησαν μέσα στο γήπεδο οι Έλληνες παίκτες, που (με τη συμπαράσταση 15.000 συμπατριωτών μας) στάθηκαν παλικαρίσια στο κατάμεστο “Ντα-Λούζ” αφήνοντας τους αγχωμένους διοργανωτές (οι οποίοι προς τιμή τους αναγνώρισαν την ανωτερότητα της Εθνικής μας και χειροκρότησαν ιπποτικά μετά τη λήξη τους Έλληνες ποδοσφαιριστές) κυριολεκτικά "στα κρύα του λουτρού".

Το κέρδος από την επιτυχία αυτή ελπίζουμε να φανεί στα επόμενα χρόνια, με τη βελτίωση των συνθηκών που επικρατούν στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, το οποίο πρέπει και επιβάλλεται να αποκτήσει πιο αξιόπιστο χαρακτήρα, συμβαδίζοντας με το τεράστιο επίτευγμα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος." (sic)

Κόμικς και αθλητισμός: Η απόλυτη σύνδεση!



(του Νίκου Νικολαΐδη)
Αν επιχειρήσουμε ένα συσχετισμό των κόμικς με την αθλητική λογοτεχνία και παραλογοτεχνία, στο μυαλό μας ίσως έλθει ο «Γκρέκο», ο άσσος των γηπέδων, το Ελληνόπουλο που αγωνιζόταν στα στάδια του κόσμου να δοξάσει τη χώρα μας. Πρόκειται για το ανάγνωσμα του Στέλιου Ανεμοδουρά (1959) με λίγα σκίτσα του «Byron» Βύρωνα Απτόσογλου, μια πρωτόγονη μάλλον απόπειρα να δημιουργηθεί και στην Ελλάδα η σχετική παράδοση. Η προσπάθεια έμεινε όμως ημιτελής, αφού μόλις πολύ πρόσφατα είχαμε την εμφάνιση του Θεσσαλονικιού δημιουργού Βασίλη Γκογκτζιλά, που μας ξάφνιασε ευχάριστα με τον «Δυναμίτη» του, ο οποίος κυκλοφόρησε σε 4-5 άλμπουμ σε πλήρη εικονογράφηση.



Αναζητώντας κάποιες προπολεμικές ρίζες του αθλητικού κόμικς, ανακαλύπτουμε τον ήρωα Pep Morgan, αθλητή του baseball, μια δημιουργία του Greig Flessel, η οποία πρωτοεμφανίσθηκε αρχικά σε δισέλιδη μορφή στο περιοδικό “More fun comics”, στις 12 Αυγούστου του 1938, για να τερματισθεί τον Οκτώβριο του 1941, μέσα από τις σελίδες του “Action Comics”. Αξίζει να επισημάνουμε ότι ο Flessel επικεντρώνει τη θεματολογία του κυρίως στις σχέσεις μεταξύ των αθλητών και τη διαμόρφωση χαρακτήρων.
Τη δεκαετία του ’50 ο σπουδαίος comic artist Paul Trevillion δημιουργεί το strip “You are the Ref” που αναφέρεται σε μαθήματα διαιτησίας ποδοσφαίρου.




Λίγο αργότερα, ο συγγραφέας Brendan Gallagher, στο έργο του “Sporting Supermen: The true stories of our childhood comic heroes” επιχειρεί μια ανασκόπηση των πιο σπουδαίων χαρακτήρων Wilson of the Wizard, Alf Tupper, the Tough of the track, Skil Solo, Johnny Cougar, Raven of the Wing και φυσικά του Roy of the Rovers, στον οποίο θα αναφερθώ στη συνέχεια.



Για να επιστρέψουμε όμως στην Ελλάδα, πρέπει να πούμε ότι «τη μερίδα του λέοντος» στην εγχώρια παραγωγή ιστοριών τέτοιου είδους κατέχουν οι ξενόγλωσσοι τίτλοι.

Απολαύσαμε τα άλμπουμ του χαρακτήρα Eric Castel από τη Γαλλία του Raymond Reding τα οποία κυκλοφόρησαν σε ανεξάρτητη έκδοση από την «STAR COMICS».



Επίσης, στα πολύ δημοφιλή εβδομαδιαία περιοδικά «Μπλεκ» και «Αγόρι» κατά τη διάρκεια του χρονικού διαστήματος 1975-1992 είχαμε τη δημοσίευση πλήθους αθλητικών κόμικς, από τα οποία ξεχωρίζουν το «Τερματοφύλακας-γιατρός», ο «Σταρκ, ο μισθοφόρος ποδοσφαιριστής», το «Κούτσα-κούτσα προς τη δόξα», «ο Υπεράνθρωπος», το «Αερομπόλ» με τους θρυλικούς “Harlems”, το “SpinBall” και τόσα άλλα.



Τη «σπίθα» όμως, είχε ανάψει πρώτο το περιοδικό «Ζαγκόρ», που από το τεύχος του υπ’αριθμόν 53 (του Δεκεμβρίου 1971) ξεκίνησε τη δημοσίευση της σειράς “Roy of the Rovers” της εταιρίας Egmont, σε σχέδιο Joe Colquhoun με τις περιπέτειες του Ρόυ Ρέης, αρχηγού της περίφημης Μέλτσεστερ, ενός πασίγνωστου βρετανού χαρακτήρα ο οποίος δέσποζε σε εβδομαδιαία βάση στην Αγγλία μέσω του “Tiger” και του “Roy of the Rovers” κόμικς για 40 ολόκληρα χρόνια, από το 1954 έως το 1993.




Τη σκυτάλη του Ρόϋ παραλαμβάνει από το 1976 και εντεύθεν το «Αγόρι», που θα δημοσιεύσει τις ιστορίες σε σενάριο Tom Tully και Barrie Tomlinson με σχέδιο κατά σειρά των Yvonne Hutton, David Sque, Michael White και Barrie Mitchel για περίπου 15χρόνια.



Καταλήγοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι εκείνα που μας προσφέρθηκαν απλόχερα μέσω των εντύπων αυτών (τουλάχιστον στη δική μου γενιά) και λογίζονται σαν συνεισφορά στη διαμόρφωση αθλητικής παιδείας είναι οι Αρχές. Του «ευ αγωνίζεσθαι», της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, της σκληρής δουλειάς, και της προσήλωσης στα αθλητικά ιδεώδη.
Οι χάρτινοι ήρωες μας διδάσκουν ότι η βία, ο ρατσισμός, η βωμολοχία δεν έχουν καμία θέση στους αθλητικούς χώρους. Εκεί είναι το λεπτό σημείο αλλά και όλη η ουσία. Το αθλητικό λοιπόν κόμικς μπορεί να βοηθήσει σημαντικά, έτσι ώστε αυτές οι «γάγγραινες» να εξαφανισθούν τόσο από τα γήπεδα, όσο και από την κοινωνία μας γενικότερα.

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

«Μπάχαλο» στο πρωτάθλημα της Α1 ανδρών!


«Σύγκρουση» ξέσπασε μεταξύ της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού (Ε.Ε.Α.) και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ε.Ο.Κ.) σχετικά με την παράταση που αποφάσισε να παραχωρήσει η δεύτερη στον ΓΣ Αμαρουσίου, ώστε ο σύλλογος να προσκομίσει την απαραίτητη εγγυητική επιστολή, προκειμένου να εκδοθεί το πιστοποιητικό συμμετοχής του, στο πάλαι ποτέ «κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης». Η ΕΟΚ κατηγορεί πλέον ανοιχτά την ΕΕΑ ότι παρουσιάζεται αδύναμη ή ανέτοιμη να ασκήσει τις από το νόμο αρμοδιότητές της και να συνεισφέρει έτσι την εύρυθμη λειτουργία της διοργάνωσης.

Με τον τρόπο αυτό, τα εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Μαρούσι (έλλειψη συνεννόησης μεταξύ της διοίκησης του Ερασιτέχνη, των μεγαλομετόχων της ΚΑΕ και του δήμου της πόλης), «μεταφέρθηκαν» στο σύνολό τους στις πλάτες της Ομοσπονδίας, που καλείται να βρει το συντομότερο λύση, έτσι ώστε να μην πληγούν ανεπανόρθωτα η αξιοπιστία, η ισονομία αλλά και εντέλει η ίδια η αξιοπρέπεια του αθλήματος, όπως χαρακτηριστικά δηλώνουν στην ανακοίνωση που εξέδωσαν οι υπεύθυνοι παράγοντες της ΕΟΚ.