Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Συνέντευξη με το Βασίλη Βασιλειάδη

Ο Βασίλης Βασιλειάδης σε πρόσφατη ομιλία του


Ο συνδημότης Βασίλης Βασιλειάδης χαίρει της γενικής εκτίμησης στην πόλη μας, τόσο για την ώριμη σκέψη του, όσο και για τη "φανατική" προσήλωσή του στα κοινά. Καταρτισμένος επιστήμονας και επαγγελματίας (εργάζεται ως φοροτεχνικός), ενώ παράλληλα συμμετέχει σε πάμπολλες πολιτικές και κοινωνικές-περιβαλλοντικές δραστηριότητες με στόχο την ανάδειξη τοπικών προβλημάτων και την αντιμετώπισή τους.

Βασίλη είσαι ένας ενεργός πολίτης με πλούσια συμμετοχή στα κοινωνικά δρώμενα. Θύμισέ μας σε ποιες πρωτοβουλίες συμμετέχεις;

Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου. Από μαθητής είχα κάποιες κοινωνικές «ανησυχίες». Δραστηριοποιήθηκα σε διάφορες διοικήσεις συλλόγων με περιεχόμενο πολιτιστικό-περιβαλλοντικό, σε συλλόγους γονέων, επαγγελματικούς, αθλητικούς. Πολιτικά με γοήτευε πάντα η Αριστερά ως ένας χώρος στοχασμού αλλά και προσφοράς για μια καλύτερη και δικαιότερη κοινωνία. Επιλογή μου είναι -τελευταία-να μην συμμετέχω οργανωτικά, η γραφειοκρατία έχει γίνει αφόρητη σε όλα τα κόμματα πλέον και ο κόσμος δικαίως αγανάκτησε. Νομίζω όμως ότι όλοι έχουμε χρέος να κάνουμε κάτι γι αυτό τον αδικημένο τόπο, το Αιγάλεώ μας, τη Δυτική Αθήνα μας. Συμμετείχα στην επιτροπή σωτηρίας του Ελαιώνα και στην επιτροπή σωτηρίας του ιστορικού Αιγάλεω και είμαι πολύ υπερήφανος γι αυτό. Στην πρώτη περίπτωση παλέψαμε να διώξουμε τους τόνους του μπετόν που κρέμονταν από τις μπετονιέρες της Μ. Βωβός ΑΕ πάνω από το κεφάλι του ελαιώνα, του μοναδικού χώρου στη γειτονιά μας που μπορεί να γίνει πάρκο. Στη δεύτερη – τα ξέρεις άλλωστε- παλέψαμε να απαλλαγεί η πόλη μας από την παράγκα του ποδοσφαίρου και να παραδώσει τη Δημόσια Περιουσία –γήπεδα- που ίσως όχι παράνομα αλλά σίγουρα καταχρηστικά χρησιμοποίησε. Ακόμα η ομάδα δεν έχει συνέλθει ακόμη από το σοκ αλλά κάποιος έπρεπε να πάρει μια πρωτοβουλία. Αν αυτοί ήμασταν εμείς, τιμή μας.
Τώρα ασχολούμαι πολύ – όσο μπορώ φυσικά- με το νεοσύστατο πολιτιστικό-περιβαλλοντικό σύλλογο «οι φίλοι του Πυριτιδοποιείου» που είναι συνέχεια του περιοδικού που εκδίδαμε και ελπίζουμε να επανεκδώσουμε.

Τι προσδοκίες υπάρχουν μέσα σου, με την ίδρυση του Πολιτιστικού Συλλόγου;

Θα ήταν ευχής έργο ο Σύλλογος να διεκδικήσει και να προσφέρει πράγματα που λείπουν από την πόλη. Με άποψη αλλά πέρα από κομματικά καπέλα .
Πχ για τον πολιτισμό που βρίσκεται σε ύπνωση. Για να δεις μια αξιοπρεπή ταινία ή ένα θεατρικό πρέπει να πάς Αθήνα. Δεν υπάρχει κινηματογράφος στην πόλη μας, τους κατάπιε το Village. Εμείς θέλουμε να κάνουμε μια «λέσχη» για τους λεγόμενους σινεφίλ. Με τα όποια μέσα, ιδέες υπάρχουν. Θέλουμε ακόμη να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο για την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητα ζωής. Για τα κοινωνικά προβλήματα που διογκώνονται δραματικά. Η ξύλινη γλώσσα δεν φέρνει πλέον αποτέλεσμα. Δεν πρέπει κάποιος να μιλήσει «αλλιώς»;

Πόσο ευαισθητοποιημένοι για τα κοινά πιστεύεις ότι είναι οι αιγαλιώτες και οι αιγαλιώτισες;

Είναι σε πτώση το ενδιαφέρον για τα κοινά, την πόλη μας, το περιβάλλον. Βοήθησε σε αυτό και η προηγούμενη διοίκηση. Αν θυμάσαι έλεγαν μην ασχολείστε με την ΠΑΕ, είναι ανώνυμη εταιρία. Μη ζητάτε γήπεδα μπάσκετ, έχουμε φροντίσει εμείς. Και τι πρόβλημα έχετε με τον πολιτισμό, θα σας φτιάξουμε το «Ελληνικό Μολύβι» και σινεμά πάνω από το πάρκινγκ στη Δωδεκανήσου. Και είδαμε. Άλλοι γείτονες πάντως είναι πολύ πιο ενεργοί και διεκδικητικοί. Συνεργαζόμαστε μαζί και ξέρω. Ελπίζω και πιστεύω να αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση και για μας.

Τι περισσεύει στην πόλη κι απ' την άλλη τι της λείπει περισσότερο;

Η «μαγκιά» δεν είναι για χόρταση. Δεν είναι τρόπος ζωής. Από την άλλη και τι δεν λείπει. Το Αιγάλεω είναι μια φτωχογειτονιά. Ξέρω από τη δουλειά μου τι εισοδήματα δηλώνουν εδώ και τι αλλού και το χάσμα διευρύνεται. Δηλαδή οι φτωχοί εξαθλιώνονται, οι μεσαίοι γίνονται φτωχότεροι και οι πραγματικοί πλούσιοι … αλλοδαπότεροι. Τα δάνεια τελείωσαν και οι Τράπεζες από πιεστικοί πωλητές έγιναν ξαφνικά σκληροί πιστωτές, να μην πω τοκογλύφοι. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιες Τράπεζες άλλαξαν προσωπικό αλλά και συμπεριφορά στο Αιγάλεω. Η φτώχια φέρνει γκρίνια και μιζέρια.

Θα ήθελες να σχολιάσεις το αποτέλεσμα των πρόσφατων δημοτικών εκλογών;

Ευχαρίστως με δυό κουβέντες: Αναμενόμενο αλλά και δίκαιο. 50% αποχή. Επίσης δίκαιο. Επιπλέον για το νέο Δήμαρχο : Τυχερός. Όμως παραμονεύει ο Καλλικράτης, αυτός ο .. μπαγάσας που έχτισε την Ακρόπολη και κινδυνεύει να κατεδαφίσει ολόκληρη την Ελλάδα. Θα κριθεί.

Ποιες προτεραιότητες θα επιθυμούσες να θέσει η νέα δημοτική αρχή;

Η κοινωνική πολιτική περνάει -και θα περάσει- μεγάλη κρίση. Πρώτη προτεραιότητα είναι η συμπαράσταση στον πολίτη που εξαθλιώνεται συστηματικά αλλά δεν ξέρω αν θα μπορέσει η νέα διοίκηση, λόγω και της πολιτικής στήριξης που οφείλει στο ΠΑΣΟΚ, να προσφέρει κάτι θετικό.

Όσον αφορά στον αθλητισμό, που ξέρω ότι σε ενδιαφέρει πολύ, τι βαθμό θα έβαζες στις υπάρχουσες υποδομές του δήμου;

Στο επίπεδο που βρίσκονται τώρα οι ομάδες –ερασιτεχνικό πρωτάθλημα δηλ. Δ΄και Β΄εθνική αντίστοιχα για ποδόσφαιρο και μπάσκετ οι υποδομές δεν είναι τόσο προβληματικές Με μια καλή διαχείριση είναι επαρκείς για τον ερασιτέχνη Αιγάλεω ΑΟ. Οι ακαδημίες του μπάσκετ έχουν πρόβλημα. Λόγω κυρίως της πετυχημένης διαχείρισης Χαραλαμπόπουλου, έχουν υπερπληθυσμό –και μπράβο τους φυσικά- που όμως δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί ικανοποιητικά. Υπάρχει μεγάλο κοινωνικό έργο και πολύτιμο αθλητικό υλικό και κάτι πρέπει να γίνει και εκεί. Και πρέπει οι εγκαταστάσεις μας να χρησιμοποιούνται από αιγαλιώτικες ομάδες και όχι τύπου «Ηλυσιακού» ή άλλους κατά τα γούστα του κάθε «παράγοντα».

Σε ποιο επίπεδο βρίσκεται η παρεχόμενη δημόσια παιδεία στο Αιγάλεω;

Κάποια σχολεία έχουν καλή φήμη παναθηναϊκά (πχ 3ο Λύκειο). Το θέμα είναι πανελλήνιο φυσικά και δεν μπορεί το Αιγάλεω να κάνει τη διαφορά. Το παίρνει κι αυτό η μπάλα και το «κάτι εξαιρετικό» επαφίεται στον πατριωτισμό των ελλήνων διευθυντών και καθηγητών.

Είσαι ικανοποιημένος από τις ιατρικές υπηρεσίες, δημόσιες και ιδιωτικές που παρέχονται στο δήμο μας;

Αν και δεν έχω ιδιαίτερη γνώμη, νομίζω ότι σαν κεντρικός Δήμος υπάρχει ένα επίπεδο υπηρεσιών. Βέβαια η δημόσια υγειονομική περίθαλψη είναι κι αυτή σε κρίση, «καλλικρατείται». Ίδωμεν.

Πόσο εφικτό θα ήταν και με ποιους τρόπους να προβληθεί η πόλη μας; Σκέφτεσαι κάτι;

Θα ήθελα να προβάλλεται σαν πηγή παραγωγής πολιτισμού και αθλητισμού. Η πόλη μας είναι ζωντανή, έχει απίστευτη ενέργεια και μπορεί να το κάνει. Δεν θέλω να ακούγεται το Αιγάλεω για επεισόδια εις βάρος μεταναστών ή συρράξεις οπαδών ομάδων, αισθάνομαι ντροπή αλλά και οργή. Όλοι μετανάστες είμαστε τελικά στην πόλη που κλείνει τα 80. Ελάχιστοι έχουν παππού που γεννήθηκε στο Αιγάλεω. Άλλοι ήρθαν διωγμένοι από την Μικρασία, άλλοι από την ερημιά και τη φτώχεια της επαρχίας (Κύθνος, Κρήτη, Βίλια, κλπ), άλλοι από τη Ρωσία και τον Πόντο και άλλοι –οι πιο δύσμοιροι και απροσάρμοστοι- από τη βομβαρδισμένη Βαγδάτη ή την Καμπούλ. Ας το δούμε έτσι.

Το μήνυμά σου γενικότερα για τη χρονιά που άρχισε ποιο θα μπορούσε να είναι;

Εύχομαι υπομονή με επιμονή. Χρόνος είναι θα περάσει. Όσο πιο ενεργά και δυναμικά, τόσο πιο ανώδυνα.


Σ' ευχαριστούμε πολύ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου